[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


48:545  545  CAPUT  XXVI.  546  mari  debuit,  ut  tanto  constantius  in  officio  pergeret.  Ingrati  enim  hominis  fuisset,  opem  ferenti  se  subducere.  Quo  etiam  exemplo  docemur,  quoties  eripimur  ex  periculis,  non  ideo  prorogari  nobis  vitam  a  Domino,  quae  deinde  per  ignaviam  marcessat:  sed  ut  alacriter  officio  nostro  fungentes,  in  eius  gloriam  mori  singulis  momentis  parati  simus,  qui  nos  sibi  reservavit.  Neque  tamen  oblitus  erat  Paulus  quid  tribuno  deberet.  Sed  hic  commendat  Dei  auxilium,  ut  non  aliter  debuisse  fieri  ostendat,  quam  ut  reliquum  vitae  cursum  illi  impenderet  a  quo  liberatus  fuerat:  licet  id  contigisset  hominis  manu  et  opera.  Testificans  tum  parvo.  Dictum  est  alibi  plus  esse  testificari  quam  docere:  ac  si  solennis  inter  Deum  et  homines  contestatio  fieret,  ut  sua  constet  evangelio  maiestas.  Dicit  autem  se  magnis  et  parvis  esse  testem,  ut  sentiat  rex  Agrippa  ad  se  quoque  hoc  pertinere:  et  quum  minimis  quibusque  offertur  salutis  doctrina,  minime  id  obstare  quominus  etiam  ad  regum  altitudinem  conscendat.  Eodem  enim  complexu  Christus  homines  universos  in  sinum  suum  colligit,  ut  qui  prius  in  stercore  iacebant,  erecti  in  tantum  honorem,  in  gratuita  eius  bonitate  glorientur:  qui  vero  in  alto  honoris  gradu  locati  sunt,  sponte  se  humilient,  nec  graventur  ex  contemptibili  et  infimo  vulgo  habere  fratres,  ut  ipsi  filii  Dei  fiant.  Sic  primo  ad  Romanos  capite  (v.  14),  stultis  et  sapientibus  se  debitorem  esse  commemorat,  ne  Romanis  obstaculo  sit  sapientiae  suae  fiducia,  quo  minus  se  eius  doctrinae  submittant.  Hinc  discamus  non  esse  in  arbitrio  doctoris,  auditores  sibi  deligere:  nec  minus  facere  Deo  iniuriam  quam  iure  suo  fraudare  homines,  qui  suam  operam  ad  magnos  restringunt,  quos  Deus  parvis  associat.  Ad  aetates  hoc  restringere,  frigidum  esset.  Itaque  non  dubito  exceptionem  tolli  inter  claros  et  ignobiles,  quia  neque  illorum  praestantiam  reveritus  fuerit  Paulus,  neque  horum  parvitatem  fastidierit,  quominus  promiscue  utrisque  fidum  doctorem  praestaret.  Nihil  aliud  dicens.  Primo  notatu  dignum  est,  quod  Paulus,  ut  idoneos  et  classicos  producat1)  doctrinae  suae  testes,  non  eos  ex  hominibus  assumit,  sed  Mosem  citat  et  prophetas,  quibus  indubia  autoritas  data  erat  a  Domino.  Et  certe  hoc  unum  solide  docendi  principium  est,  nihil  proferre,  nisi  quod  ex  ore  Dei  prodiisse  convenit.  Deinde  notare  operae  pretium  est,  praecipua  fuisse  disputationis  capita,  quae  nunc  attingit  Lucas:  hoc  fuisse  proprium  Christi  munus,  morte  sua  expiare  peccata  mundi,  resurgendo  iustitiam  et  vitam  hominibus  acquirere:  fructum  autem  resurrectionis  et  mortis  tam  Iudaeis  quam  gentibus  esse  communem.  Atqui  quum  nullum  in  lege  mortis  vel  resurrectionis  cla-  *)  Habeat.  Calvini  opera.  Vol  XLVIII.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci