|
48:545
545
CAPUT
XXVI.
546
mari
debuit,
ut
tanto
constantius
in
officio
pergeret.
Ingrati
enim
hominis
fuisset,
opem
ferenti
se
subducere.
Quo
etiam
exemplo
docemur,
quoties
eripimur
ex
periculis,
non
ideo
prorogari
nobis
vitam
a
Domino,
quae
deinde
per
ignaviam
marcessat:
sed
ut
alacriter
officio
nostro
fungentes,
in
eius
gloriam
mori
singulis
momentis
parati
simus,
qui
nos
sibi
reservavit.
Neque
tamen
oblitus
erat
Paulus
quid
tribuno
deberet.
Sed
hic
commendat
Dei
auxilium,
ut
non
aliter
debuisse
fieri
ostendat,
quam
ut
reliquum
vitae
cursum
illi
impenderet
a
quo
liberatus
fuerat:
licet
id
contigisset
hominis
manu
et
opera.
Testificans
tum
parvo.
Dictum
est
alibi
plus
esse
testificari
quam
docere:
ac
si
solennis
inter
Deum
et
homines
contestatio
fieret,
ut
sua
constet
evangelio
maiestas.
Dicit
autem
se
magnis
et
parvis
esse
testem,
ut
sentiat
rex
Agrippa
ad
se
quoque
hoc
pertinere:
et
quum
minimis
quibusque
offertur
salutis
doctrina,
minime
id
obstare
quominus
etiam
ad
regum
altitudinem
conscendat.
Eodem
enim
complexu
Christus
homines
universos
in
sinum
suum
colligit,
ut
qui
prius
in
stercore
iacebant,
erecti
in
tantum
honorem,
in
gratuita
eius
bonitate
glorientur:
qui
vero
in
alto
honoris
gradu
locati
sunt,
sponte
se
humilient,
nec
graventur
ex
contemptibili
et
infimo
vulgo
habere
fratres,
ut
ipsi
filii
Dei
fiant.
Sic
primo
ad
Romanos
capite
(v.
14),
stultis
et
sapientibus
se
debitorem
esse
commemorat,
ne
Romanis
obstaculo
sit
sapientiae
suae
fiducia,
quo
minus
se
eius
doctrinae
submittant.
Hinc
discamus
non
esse
in
arbitrio
doctoris,
auditores
sibi
deligere:
nec
minus
facere
Deo
iniuriam
quam
iure
suo
fraudare
homines,
qui
suam
operam
ad
magnos
restringunt,
quos
Deus
parvis
associat.
Ad
aetates
hoc
restringere,
frigidum
esset.
Itaque
non
dubito
exceptionem
tolli
inter
claros
et
ignobiles,
quia
neque
illorum
praestantiam
reveritus
fuerit
Paulus,
neque
horum
parvitatem
fastidierit,
quominus
promiscue
utrisque
fidum
doctorem
praestaret.
Nihil
aliud
dicens.
Primo
notatu
dignum
est,
quod
Paulus,
ut
idoneos
et
classicos
producat1)
doctrinae
suae
testes,
non
eos
ex
hominibus
assumit,
sed
Mosem
citat
et
prophetas,
quibus
indubia
autoritas
data
erat
a
Domino.
Et
certe
hoc
unum
solide
docendi
principium
est,
nihil
proferre,
nisi
quod
ex
ore
Dei
prodiisse
convenit.
Deinde
notare
operae
pretium
est,
praecipua
fuisse
disputationis
capita,
quae
nunc
attingit
Lucas:
hoc
fuisse
proprium
Christi
munus,
morte
sua
expiare
peccata
mundi,
resurgendo
iustitiam
et
vitam
hominibus
acquirere:
fructum
autem
resurrectionis
et
mortis
tam
Iudaeis
quam
gentibus
esse
communem.
Atqui
quum
nullum
in
lege
mortis
vel
resurrectionis
cla-
*)
Habeat.
Calvini
opera.
Vol
XLVIII.
|