[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


44:54  gentibus  inflictas,  quibus  non  semel  et  iterum,  sed  subinde  admoniti  fuerant  Iudaei  mature  resipiscendum  esse.  Sed  minime  dubium  est  quin  domesticum  iudicium  hic  notet  propheta.  Nunc  videndum,  verbale  hoc  an  actuale  fuisse  dicat.  Non  male  conveniet  de  vindicta  intelligere,  quod  scilicet  properabit  Deus  ad  sumendas  poenas,  quia  digni  sunt  Iudaei  in  quos  severius  animadvertat,  quia  et  nomen  eius  falso  obtendunt:  et  dum  stolide  iactant  in  medio  sui  habitare,  longissime  ab  eo  se  subducunt.  Non  minus  tamen  commode  ad  doctrinam  hoc  referetur,  ut  crimen  populi  exaggeret  propheta  :  quia  scilicet  obsurduerat  ad  tot  tamque  sedulas  admonitiones,  quae  assidue  personabant  iu  omnium  auribus,  quemadmodum  alibi  conqueritur  Deus,  quum  mane  surrexerit  et  quidem  quotidie,  caruisse  profectu  hanc  sollicitudinem.  Atque  ita  verbum  futuri  temporis  continuum  actum  notabit  :  quia  Deus  non  desierat  hortari  ad  poenitentiam  miseros  illos,  quibus  aures  fuerant  surdae.  Et  concinne  respondet  quod  sequitur,  ipsum  non  deficere.  Signum  enim  infatigabilis  misericordiae  fuit  tanta  illa  perseverantia,  ubi  Deus  prophetas  alios  aliis  submittere  non  destitit.  Iam  adiungit,  Iniquus  nescit  pudorem.  Significat  quod  iam  prius  attigit,  populum  illum,  ita  obduruisse  in  sua  malitia,  ut  neque  doctrina,  neque  minis,  neque  etiam  flagellis  Dei  possit  corrigi.  Si  iudicium  referamus  ad  doctrinam,  quod  mihi  probatur,  sensus  erit,  quamvis  Deus  quotidie  legem  suam  producens  in  medium,  quasi  lucernam  accendat,  quae  retegat  quidquid  est  malorum  :  impii  tamen  non  erubescunt.  Si  autem  intelligamus  de  actualibus,  ut  loquuntur,  iudiciis,  eodem  recidet  sensus,  quod  scilicet  non  resipiscant  impii,  etiamsi  palam  appareat  Dei  manus:  et  si  consurgat  ad  iudicium,  tamen  nesciunt  erubescere,  inquit.  In  summa  rei  nulla  est  ambiguitas.  Propheta  enim  simpliciter  intelligit  desperatum  esse  hunc  populum,  quia  etiamsi  Deus  se  iudicem  manifestis  signis  vel  potius  lege  sua  ostendat,  non  tamen  tangantur  ullo  pudore,  sed  pergant  in  suis  sceleribus.  Nam  Iudicium  numero  singulari  pro  certa  pie  iusteque  vivendi  regula  quae  pudorem  hominibus  extorquet,  positum  esse  videtur.  Nunc  sequitur:  6.  Excidi  gentes,  vastatae  sunt  arces  earum,  perdidi  vicos  earum,  ut  nemo  transeat:  vastatae  sunt  urbes  earum,  ut  non  sit  vir,  non  sit  qui  habitet  7.  Dixi,  Certe  timebis  me,  suscipies  disciplinam:  et  non  excidetur  habitatio  eius,  quidquid  visitavi  super  eam:  certe  properarunt,  corruperunt  omnia  studia  sua.  Hic  ostendit  alia  ratione  propheta  nihil  sperandum  esse  de  populo,  qui  ne  aliena  quidem  iactura  edoctus  fuerit,  ut  studeret  redire  cum  Deo  in  gratiam.  Conqueritur  enim  hic  Deus  se  sumpsisse  4*  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci