31:54  in  concentu  notari  putant.  Quanquam  simul  tenendum  est,  canendi  modulos  sententiae  aptatos  fuisse,  atque  ita  concentum  cum  re,  vel  subiecta  materia  (ut  loquuntur)  fuisse  coniunctum,  sicuti  nunc  postquam  conquestus  est  David  spem  suam  probrose  fuisse  derisam,  ac  si  nihil  eum  iuvaret  a  Deo  protegi,  in  hac  blasphemia  insistit,  quae  eius  animum  graviter  vulnerabat:  sicuti  paulo  post,  ubi  sibi  subiecit  fiduciae  confirmationem,  eandem  vocem  iterum  repetet.  4.  Et  tu  Iehova,  clypeus  es  pro  me,  gloria  mea,  et  exaltans  caput  meum.  5.  Voce  mea  ad  Dominum  clamavi  et  exaudivit  me  de  monte  sanctitatis  suae.  Selah.  Copula  in  particulam  adversativam  resolvi  debet,  quia  David  plenam  fiduciae  vocem  sacrilegae  hostium  proterviae  opponens,  quidquid  loquantur  illi,  se  nihilominus  in  Dei  verbum  recumbere  testatur.  Porro,  certam  spem  liberationis  prius  ab  eo  fuisse  conceptam  hinc  apparet,  quod  nulla  fit  castigationis  Dei  manu  inflictae  mentio.  Quin  potius  Dei  auxilio  fretus  animose  cum  hostibus  suis  congreditur,  qui  legitimum  regem  e  solio  deiicere  volentes,  impium  et  sceleratum  bellum  gerebant.  Denique  culpam  suam  ante  confessus,  nonnisi  praesentem  causam  expendit.  Sic  enim  Dei  servos,  ubi  ab  improbis  vexantur,  postquam  de  peccatis  suis  ingemuerint,  et  suppliciter  confugerint  ad  Dei  misericordiam,  ad  praesentis  causae  intuitum  oculos  referre  decet,  ut  non  dubitent  sibi  indigne  vexatis  Deum  fore  adiutorem.  Praesertim  ubi  per  ipsorum  "molestias  Dei  veritas  oppugnatur,  hac  fiducia  magnifice  in  sublime  efferri  decet,  minime  dubium  esse  quin  Deus  promissionum  suarum  fidem  contra  perfidos  nebulones  asserat.  Nam  alioqui  videri  posset  David  haec  sibi  falso  arrogare,  quum  se  ipsum  Dei  gloria  et  auxilio  nudasset,  verum  quia  persuasus  est  non  prorsus  se  excidisse  a  gratia  Dei,  quin  stet  adhuc  firma  electio:  ideo  animum  resumit  ad  bene  sperandum.  Ac  primo  quidem  Deum  clypeo  comparans,  se  eius  virtute  munitum  intelligit:  hinc  etiam  colligit  eundem  esse  suam  gloriam  :  quia  regiae  dignitatis  qua  ipsum  dignatus  erat,  futurus  sit  assertor  et  custos.  Hinc  fiducia  illa,  ut  capite  erecto  incedere  audeat.  5.  {Voce  mea  ad  Dominum).  Declarat  se  nunquam  ita  fractum  fuisse  rebus  adversis,  vel  impiis  ludibriis  deiectum,  quin  sua  vota  ad  Deum  converteret.  Atque  haec  vera  fuit  fidei  eius  probatio,  quod  eam  precando  exercuit  inter  ipsas  angustias.  Nihil  enim  minus  consentaneum,  quam  fraenum  rodendo  gemitus  nostros  a  Deo  subducere,  si  eius  promissionibus  fidem  habemus.  Neque  est  in  his  verbis  pleonasmos:  sed  diserte  vocis  suae  meminit  4*