[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


48:534  bus  humanis,  et  controversiam  quae  inter  Paulum  et  Iudaeos  agitabatur:  non  quod  religio  impune  violari  debeat,  vel  toleranda  sit  eorum  protervia,  qui  Dei  cultum  suis  figmentis  pervertunt:  sed  quia  romano  homini  curae  non  erat  lex  Mosis:  ideo  tam  contemptim  loquitur,  quum  illos  certasse  dicit  de  sua  superstitione:  quamquam  nomen  SetatSaiiioviac  tam  in  bonam  quam  in  malam  partem  accipitur  apud  Graecos:  quia  scilicet  ubique  recepti  erant  electitii  falsorum  deorum  cultus.  Sed  tamen  sua  nihil  referre  significat  qualis  sit  Iudaeorum  religio.  Nec  mirum  est  quod  homo  ethnicus,  qui  pietatis  regulam  ex  ore  Dei  petendam  esse  non  didicit,  inter  purum  Dei  cultum  et  superstitiones  discernere  nesciat.  Quo  magis  tenenda  est  nobis  illa  discretionis  nota,  pietatem  nullam  esse  nisi  in  fidei  scientia  fundatam,  ne  in  tenebris  palpemus.  Adde  quod  tot  prosperi  successus  Romanos  inebriabant,  ut  se  putarent  prae  omnibus  aliis  Deo  gratos  esse:  ut  hodie  Turcae  ob  multiplices  victorias  Christi  doctrinae  insultant.  Deploranda  quidem  haec  fuit  indignitas,  quod  homo  incredulus  et  idololatra  medius  sedebat  iudex  inter  Iudaeos,  iudicium  de  sacris  Dei  oraculis  laturus  pro  sua  ignorantia.  Sed  culpa  in  adversariis  Pauli  tota  haerebat,  quibus  susque  deque  fuit  Dei  maiestas,  modo  suo  furori  morem  gererent.  Paulo  tamen  ipsi  nihil  restabat  aliud,  nisi  ut  probra  inique  sibi  obiecta  dilueret.  Sic  hodie  tametsi  intestinae  rixae,  quibus  inter  se  digladiantur  Christiani,  sacrum  Christi  nomen  eiusque  evangelium  infamant  apud  Turcas  et  Iudaeos,  immerito  tamen  culpa  imputabitur  sacrae  doctrinae  defensoribus,  qui  coacti  in  arenam  descendunt.  Se  quodam  Iesu.  Minime  dubium  est  quin  graviter  et  qua  decebat  vehementia  de  Christi  resurrectione  Paulus  disseruerit:  sed  Festus  pro  sua  superbia  rem  indignam  esse  putavit  ad  quam  studium  suum  adiiceret.  Non  subsannat  quidem  aperte  Paulum:  sed  satis  ostendit  quam  negligenter  audierit  de  Christo  loquentem.  Unde  perspicimus  quantulum,  imo  quam  nihil  faciat  praedicatio,  nisi  intus  corda  afficiat  spiritus  Domini.  Perinde  enim  quidquid  dicitur  transsiliunt  impii,  ac  si  quis  fabulas  narraret.  Quare  non  est  quod  hodie  nos  conturbet  multorum  securitas,  quum  Paulus  nihil  apud  Festum  profecerit.  Caeterum  testis  est  hic  locus,  multos  in  causae  actione  ultro  citroque  habitos  esse  sermones,  de  quibus  Lucas  non  meminit.  De  Christo  enim  hactenus  nihil  attigerat:  et  tamen  haec  posterior  narratio  ostendit  Paulum  serio  de  eius  morte  et  resurrectione  cum  Iudaeis  disputasse.  Quod  fieri  non  potuit,  quin  de  praecipuis  evangelii  capitibus  tractaret.  Sic  igitur  coniicio  egisse  Paulum,  ut  refutatis  Iudaeorum  calumniis,  quibus  eum  apud  praesidem  gravare  conati  fuerant,  velut  occasionem  nactus,  liberius  de  Christo  loqui  postea  inciperet.  34*  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci