[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


48:532  11.  Caesarem  appello..  Postquam  professus  est  se  minime  subterfugere,  si  qua  in  culpa  deprehensus  foret,  humanis  subsidiis  libere  utitur.  Quare  nos  si  quando  similis  necessitas  contingat,  superstitiosos  esse  non  oportet,  quin  a  legibus  et  ordine  politico  opem  petamus.  Quia  non  frustra  scriptum  est,  in  laudem  bonorum  divinitus  creari  magistratus.  Nec  vero  exhorruit  Paulus  sub  iudice  incredulo  litigare.  Nam  qui  provocat,  novam  intendit  actionem.  {Sciamus  igitur  Deum,  qui  iudicia  constituit,  suis  quoque  legitimum  eorum  usum  permittere.  Ideo  perversi  sunt  interpretes,  qui  praecise  damnari  a  Paulo  Corinthios  existimant,  quod  auxilium  magistratus  implorent  pro  iuris  sui  defensione:  quum  manifestum  vitium  illic  perstringat,  quod  scilicet  nihil  possent  ferre  damni,  et  nimis  cupide  litigantes,  evangelium  multis  probris  exponerent.  12.  Festus  colloquutus.  Mos  praesidibus  erat,  habere  primarios  aliquos  cives  in  sua  cohorte,  qui  in  iudiciis  assiderent:  ne  quid  decernerent  nisi  ex  consilii  sententia.  Porro  non  sine  stomacho  videtur  hoc  pronuntiasse  Festus,  quum  interrogative  dixit:  Caesarem  appellasti?  quod  scilicet  inique  ferret  sibi  ereptam  esse  gratificandi  licentiam:  quam  quam  id  in  medio  relinquo,  quia  nec  multum  habet  momenti  et  tantum  coniectura  nititur.  13.  Et  quum  dies  aliquot  transacti  essent.  Agrippa  rex  et  Bernice  descenderunt  Caesaream,  salutaturi  Festum.  14.  Et  quum  dies  complures  ibi  commorarentur,  Festus  regi  retulit  causam  Pauli,  dicens:  Vir  quidam  est  relictus  a  Felice  vinctus,  15.  de  quo,  quum  venissem  Ierosolymam,  significarunt  mihi  principes  sacerdotum  et  seniores  Iudaeorum,  postulantes  adversus  eum  iudicium:  16.  quibus  respondi:  Non  est  Romanis  consuetudo,  ob  gratiam  donare  aliquem  hominem  ut  pereat,  priusquam  is  qui  accusatur  praesentes  habeat  accusatores,  et  locum  defensionis  accipiat  de  crimine.  17.  Quum  ergo  huc  convenissent  sine  ulla  dilatione,  sequenti  die  sedens  pro  tribunali  iussi  adduci  virum.  18.  De  quo,  quum  stetissent  accusatores,  nullum  crimen  obiiciebant  super  hisce  rebus,  de  quibus  ego  suspicabar:  19.  sed  quaestiones  quasdam  de  sua  superstitione  habebant  adversus  eum,  et  de  quodam  Iesu  defuncto,  quem  affirmabat  Paulus  vivere.  20.  Haesitans  autem  ego  de  hac  quaestione,  rogavi  num  vellet  ire  Ierosolymam  et  illic  iudicari  super  istis.  21.  Quum  autem  Paulus  appellasset,  ut  servaretur  Augusti  cognitioni,  iussi  servari  eum  donec  mitterem  ad  Caesarem.  13.  Et  quum  dies  aliquot.  Longa  hic  narratio  texitur  in  hunc  finem,  ut  sciamus  quamvis  abrupta  esset  causae  actio,  illustria  tamen  fuisse  Pauli  vincula:  et  interea  ex  carcere  fuisse  productum,  ut  coram  celebri  auditorio  fidem  suam  profiteretur,  ac  de  evangelio  dissereret.  Deinde  licet  contemptus  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci