[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


48:527  527  IN  ACTA  APOSTOLORUM  528  sillae  nunquam  audivisse  vocem  de  Christo:  quia  illis  impune  non  cessit,  oblatam  salutis  gratiam  respuere  vel  cum  fastidio  negligere.  Hoc  praeterea  notandum  est  quosdam  ingenito  pietatis  semine  evangelium  expetere,  quod  auditum  mox  vel  fastidiunt  vel  non  sustinent.  Interea  evangelii  praedicatio,  qualemcunque  habeat  successum,  bonus  et  suavis  odor  est  Deo:  sive  homines  vivificet,  sive  occidat.  26.  Disputante  autem  eo.  Sperabat  Felix  delectationem  se  capturum  ex  Pauli  sermone:  sicuti  homines  novarum  rerum  cupidi  libenter  argutis  disputationibus  aures  suas  pascunt.  Simul  volebat  uxoris  desiderio  absque  sua  molestia  obsequi.  Nunc  sentire  cogitur  quam  minime  animo  conceperat  verbi  Dei  efficaciam,  quae  omnes  illi  delitias  excutit.  Ex  vinculis  disserit  Paulus  de  iudicio  Dei.  Qui  in  eum  vitae  et  necis  habebat  potestatem,  ac  si  coram  iudice  suo  staret,  totus  horrescit:  nec  aliud  invenit  solatium  quam  si  eum  e  conspectu  suo  submoveat.  Hinc  primum  discamus  quanta  vis  divini  spiritus  tum  in  corde,  tum  in  lingua  Pauli  viguerit.  Quia  sibi  in  Christi  nomine  loquendum  esse  videt,  non  submisse  agit:  sed  legatione  sibi  iniuncta  quasi  ex  superiore  loco  magnifice  fungitur,  et  se  reum  in  vinculis  teneri  oblitus  coeleste  iudicium  in  Christi  persona  exercet.  Iam  vero  quod  ita  pungitur  cor  Felicis  hominis  captivi  voce,  in  eo  quoque  se  exserit  spiritus  maiestas  quam  extollit  Christus:  Spiritus  ubi  venerit,  iudicabit  mundum,  ete.  et  illa  vis  prophetiae,  quam  celebrat  idem  Paulus  1  ad  Corinth.  14  (v.  24).  Item  impletur  quod  alibi  dicit,  verbum  Dei  non  fuisse  cum  eo  alligatum:  quod  non  modo  libere  et  intrepide  asseruit,  sed  quod  efficaciter  penetravit  in  corda  hominum,  et  quidem  in  sua  magnitudine  superbientium,  ac  si  e  coelo  fulminaret.  Rursus  notandum  est,  reprobos,  licet  eos  percellat  Dei  iudicium,  minime  tamen  solo  illo  terrore  ad  poenitentiam  renovari.  Afficitur  quidem  Felix,  Deum  fore  mundi  iudicem  audiens  :  sed  tribunal  eius,  quod  horret,  simul  fugitat:  ut  haec  ficta  sit  tristitia,  quae  salutem  minime  operatur.  Poenitentia  ergo  timorem  requirit,  qui  et  voluntarium  generet  peccati  odium,  et  hominem  Deo  sistat,  ut  libenter  sustineat  eius  verbo  iudicari.  Atque  hoc  veri  profectus  signum  est,  dum  medicinam  quaerit  peccator,  unde  inflictum  est  vulnus.  Praeterea  docet  hic  locus,  tunc  ad  vivum  examinari  homines  Dei  verbo,  dum  propositis  in  medium  vitiis  quibus  laborant,  revocantur  eorum  conscientiae  ad  futurum  iudicium.  Paulus  enim  de  iustitia  et  temperantia  disserens,  Felicis  ulcera  acriter  pupugit:  quum  et  homo  libidinosus  esset,  ac  prorsus  dissolutae  luxuriae,  et  ad  iniquitatem  proiectus.  27.  Sperans  ut  pecunia.  Quamvis  perspecta  esset  Felici  Pauli  integritas,  ut  eius  damnationem  Iudaeis  vendere  ipsum  puderet:  homo  tamen  ava-   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci