|
6:526
Satis
quidem
promittet,
quoties
rogabitur:
modo
vias
omnes
praeclusas,
et
aditus
omnes
impeditos
videat.
Verum
habet
in
manu
remoras,
quas
identidem
obiiciat,
ne
unquam
desit
tergiversandi
praetextus.
Cardinales,
episcopos,
abbates
habet
omnes,
paucis
exceptis,
consentientes
in
hac
re
secum.
Siquidem
hoc
unum
cogitant,
ut
plurimum,
qualiter
possessionem
retineant
semel
usurpatae
tyrannidis:
de
ecclesiae
salute,
vel
exitio,
ne
minimum
quidem
solliciti.
Non
vereor,
invictissime
Caesar
et
illustrissimi
Principes,
ne
vobis
incredibile,
aut
etiam
ad
persuadendum
difficile
sit,
quod
dico.
Quin
potius
vestras
omnium
conscientias
appello,
an
aliud
referam
nisi
quod
certo
experimento
compertum
habetis.
Interea
ultimo
in
discrimine
iacet
ecclesia:
infinitae
animae,
quo
se
vertere
debeant
.nescientes,
misere
aguntur:
multae
etiam
morte
praeoccupatae,
nisi
mirabiliter
a
Domino
serventur,
pereunt:
sectae
variae
exoriuntur:
multi
quorum
prius
latebat
impietas,
ex
praesenti
dissensione
licentiam
nihil
credendi
sumunt:
multa
alioqui
non
mala
ingenia
profanescunt.
His
malis
coercendis
nulla
est
disciplina:
inter
nos,
qui
unius
Christi
nomine
gloriamur,
et
eundem
habemus
baptismum,
nihilo
plus
est
consensionis,
quam
si
diversas
penitus
religiones
profiteremur.
Et,
quod
omnium
est
miserrimum,
instat,
et
iam
prope
in
conspectu
est
horrenda
totius
ecclesiae
dissipatio,
cui
frustra
remedia
quaerentur.
Quum
igitur
ad
opem
ecclesiae
ferendam
nulla
possit
esse,
in
tanta
calamitate,
et
[pag.
128]
in
tantis
periculis,
nimia
celeritas,
qui
nos
ad
concilium
universale
ablegant,
cuius
habendi
nulla
spes
apparet,
quid
aliud
quam
Deo
et
hominibus
illudunt?
'Aut
ergo
sustinendum
est
hoc
iudicium
Germanis,
quod
Christi
ecclesiam
in
suo
imperio
pati
maluerint,
se
videntibus
et
quiescentibus,
perire,
quum
mederi
possent
eius
morbis:
aut
statim
ad
suscipiendam
eius
curam
se
accingant,
necesse
est.
Quanquam
istud
secundum
nunquam
facient
ita
mature,
quin
nimiae
cessationis
merito
etiamnum
damnentur.
Quicunque
vero,
generalis
concilii
praetextu,
moram
interponunt,
eos
nihil
aliud
moliri
constat,
nisi
ut
hoc
artificio
tempus
extrahant.
Nihilo
igitur
magis
sunt
audiendi,
quam
si
verbis
faterentur,
quod
re
ipsa
demonstrant,
sibi
tanti
privatum
compendium
esse,
ut
id
ecclesiae
interitu
redimere
non
dubitent.
At
novo,
inquiunt,
exemplo
id
fieret.
Nam
ut
de
religionis
dogmatibus,
si
qua
in
his
controversia
fuerit
exorta,
cognitionem
provincia
una
suscipiat
ac
pronunciet,
nunquam
auditum
fuit.
Quid
audio?
an
solo
nutu
persuasum
iri
mundo
arbitrantur
mendacium,
quod
temporum
omnium
historiis
refellitur?
Quoties
emersit
nova
aliqua
haeresis,
aut
dissidio
aliquo
turbata
fuit
ecclesia,
nonne
statim
|