|
6:525
REFORMANDAE
ECCLESIAE.
deri.
Quid
profecit?
Re
ulterius
provecta,
etiam
si
taceret
Lutherus,
satis
acres
stimulos
ad
incitandum
pontificem
habebat
necessitas,
ne
amplius
differret.
Id
palam
universus
orbis
christianus
ab
eo
flagitabat.
Piis
omnium
votis
satisfacere
illi
in
manu
erat.
An
fecit?
Nunc
impedimenta
causatur.
Verum,
si
fontem
investigare
libeat,
reperiemus
eum
solum,
et
sibi,
et
aliis
obstare,
ne
quid
agatur.
Verum,
quid
argumentis
istis
levioribus
insisto?
Quasi
vero
hoc*
unum,
aut
non
satis
sit
illustre,
aut
non
satis
ponderosum:
quod
nullum
a
principio
hucusque
secum
transigendi
aliam
spem
ostendit,
nisi
ut,
sepulto
rursum
Christo,
quidquid
impietatis
fuit
quum
nos
in
medium
prodiimus,
firmioribus
quam
ante
machinis
stabiliat.
Haec
scilicet
causa
est,
cur
hodie
quoque
fortiter
prohibeant
adversarii
ecclesiae
instaurationi
manum
admovere:
non
quia
necesse
non
sit
(id
enim
negare,
nimis
perditae
impudentiae
foret),
sed
quia
tam
salutem
ecclesiae
quam
interitum
ex
solo
pontificis
romani
arbitrio
nutuque
suspensam
esse
velint.
[pag.
126]
Nunc
de
remedio
videamus,
quod
solum
nobis
relinquunt,
qui
digitum
moveri
nefas
esse
censent,
quibuscunque
malis
prematur
ecclesia.
Ad
concilium
nos
universale
reiiciunt.
Quid?
An
si,
obstinatis
animis,
in
suum
exitium
maior
pars
ruat,
ideo
nobis
quoque
simul
perire
necesse
erit,
quum
penes
nos
saluti
nostrae
consulendi
sit
facultas?
At
nefas
est,
inquiunt,
abrumpere
ecclesiae
unitatem:
quae
tunc
abrumpitur,
si
seorsum
aliquid
in
fidei
doctrina
pars
una,
non
adhibitis
aliis,
decernat.
Postea,
quae
inde
incommoda
nascerentur,
amplificant:
nihil
praeter
horrendam
vastitatem
et
confusum
chaos
posse
exspectas,
si
propriam
sibi
fidei
formam
instituat
unaquaeque
gens
et
natio.
Haec
quidem
merito,
et
ad
rem
apposite
tum
dicerentur,
si
sponte
se
unum
ecclesiae
membrum
ab
aliis,
contempta
unitate,
separaret.
Verum
id
nunc
non
disputatur.
Utinam
impetrari
hoc
quidem
posset,
ut
sancta
conspiratione
omnes
christiani
orbis
monarchae
et
populi,
ad
expetendam
*)
praesentium
malorum
emendationem,
simul
digitum
tollerent.
Sed
quum
alios
videamus
a
meliori
statu
abhorrere,
alios
vero
aut
bello,
aut
aliis
curis
teneri
implicitos,
quominus
huc
studium
suum
applicare
queant:
quousque
tandem
alios
ex
spectando
nobis
consulere
differemus?
Atque
ut
liberius
malorum
omnium
fontem
aperiam:
videmus
romanum
pontificem,
quoad
poterit,
nunquam
passurum,
ut
consentiant
ecclesiae
omnes,
non
dico
ad
iustam
consultationem
habendam,
sed
omnino
ad
synodum
colligendam,
[pag.
127]
1)
expetendam
1543.
1552;
pour
chercher
quelque
bonne
reformation
G.
Apud
Bezam
legitur,
exspectandam,
quod
recentiores
quoque
habent.
|