[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:522  perturbatio,  nisi  autoritas  deferatur  iis  qui  praesunt.  Constet  ergo  suus  pastoribus  honor:  sed  ita,  ne  quid  imminuat  ex  summo  Christi  imperio:  cui  et  illos,  et  omnes  ad  unum,  subesse  oportet.  Hac  enim  conditione  se  olim  israeliticae  ecclesiae  regimen  dedisse  [pag.  120J  sacerdotibus,  testatur  Deus  per  Malachiam  (2,  7),  ut  factae  cum  illis  pactionis  fidem  praestarent.  Nempe,  ut  labia  eorum  custodirent  scientiam,  ut  legem  populo  exponerent.  Huic  pactioni  quum  minime  tunc  starent  sacerdotes,  foedus  suum,  illorum  perfidia  abrogatum,  iamque  irritum  esse,  ^  pronunciat.  Falluntur,  si  alia  se  lege  collocatos  in  ecclesiae  regimine  arbitrantur,  quam  ut  veritatis  Dei  ministri  sint  ac  testes.  Quamdiu  ergo,  contra  officii  sui  legem  ac  formulam,  bellum  cum  Dei  veritate  gerere  pergent,  ne  sibi  potestatem  usurpent,  quam  Deus  non  nisi  sub  ea  quam  diximus  conditione,  vel  olim  sacerdotibus,  vel  nunc  episcopis  contulit.  Verum,  quia  ecclesiae  communionem  in  illo  regiminis  genere,  quod  ipsi  sibi  finxerunt,  inclusam  esse  persuasi  sunt,  eo  solo  vicisse  sibi  videntur,  quum  nobis  alienationem  a  romana  sede  obiiciunt.  Nobis  vero  de  primatu  romanae  sedis,  quo  tantopere  gloriantur,  non  est  difficilis  responsio.  Sed  eam  disputationem,  tum  quia  nimis  prolixa  foret,  tum  quia  copiose  tractata  est  a  nostris  hominibus,  hic  non  ingrediar.  Tantum  hoc  a  vobis  postulabo,  invictissime  Caesar  et  illustrissimi  Principes,  ut  Cyprianum  audiatis  disserentem,  ex  quo  potius  ordine  aestimanda  sit  vobis  vera  ecclesiae  communio,  quam  ad  solum  romanum  pontificem  adversarii  nostri  revocant.  Nam  ubi  ecclesiasticae  concordiae  fontem  constituit  in  solo  Christi  episcopatu,  cuius  a  singulis  in  solidum  partem  teneri  affirmat,  postea  subiungit:  ])  Ecclesia  una  [pag.  121]  est,  quae  in  multitudinem  latius  incremento  foecunditatis  extenditur:  quo  modo  solis  radii  multi  sed  lumen  unum,  rami  arboris  multi  sed  robur  unum  tenaci  radice  fundatum,  et  de  fonte  uno  rivi  plurimi  defluunt:  numerositas  licet  diffusa  videatur  exundantis  copiae  largitate,  unitas  tamen  manet  in  origine.  Avelle  radium  solis  a  corpore,  divisionem  unitas  non  capit.  Ab  arbore  frange  ramum,  fructus  germinare  non  poterit.  A  fonte  praecide  rivum,  praecisus  arescit.  Sic  et  ecclesia  Domini  luce  perfusa  per  totum  orbem  porrigitur:  unum  tamen  lumen  est,  quod  ubique  diffunditur,  nec  corporis  unitas  separatur.  Proinde  haereses  et  schismata  inde  oriri  pronunciat,  quod  ad  veritatis  originem  non  reditur,  nec  caput  quaeritur,  nec  coelestis  magistri  doctrina  servatur.  Talem  nobis  hierarchiam  si  exhibeant:  in  qua  sic  emineant  episcopi,  ut  Christo  subesse  non  recusent:  ut  ab  1)  De  simplicitate  praelatorum.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci