[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


48:522  Proinde  hanc  quoque  accusationis  partem  diluit  Paulus:  et  quidem  eo  modo,  ut  evangelii  fidem  non  attingat:  quia  tunc,  ut  diximus,  nondum  opportuna  erat  eius  confessio.  Sed  quid  hoc  est,  quod  colere  se  Deum  fatetur  secundum  viam,  quam  vocant  haeresim?  Quidam  putant  instar  concessionis  hoc  esse  additum:  quia  quod  iudicio  et  rectae  electioni  tribui  debebat,  in  malam  partem  trahebant  hostes:  ac  si  dixisset  Paulus,  haeresim  quidem  vocari  quam  sequutus  erat  religionis  formam,  sed  immerito.  Atqui  quum  neque  apud  Iudaeos  neque  apud  gentes  tunc  infame  esset  illud  nomen,  probabile  non  est  apud  profanum  hominem  de  ea  re  causam  dici,  quam  laudi  potius  quam  vitio  passim  ducebant.  Quum  inter  Christianos  sermo  est,  detestabiles  iubet  haberi  haereticos  spiritus  Dei:  et  ab  haeresibus  cavendum  esse  docet,  quia  pestiferam  ecclesiae  dissipationem  afferant.  Ergo  in  populo  Dei,  cuius  salus  in  fidei  unitate  consistit,  res  minime  ferenda  est.  Sed  quia  Iudaei  tunc  palam  gloriabantur  suis  sectis,  supervacua  fuit  illa  quam  nuper  diximus  excusatio.  Restat  igitur  vel  ut  se  Pharisaeum  esse  intelligat,  vel  ut  haeresim  vocet  iudaicam  religionem,  vel  absque  sinistra  nota  evangelii  professionem:  quia  ab  omnium  gentium  usu  et  consuetudine  distinctae  erant.  Quando  se  prius  Pharisaeum  confessus  est,  nihil  erit  absurdi,  si  dicamus  idem  nunc  repetere:  praesertim  quum  paulo  post  de  resurrectione  mortuorum  fiat  mentio.  Caeterum,  quia  primum  hoc  caput  confessionem  solum  continet  de  cultu  Dei  patrii,  mihi  potius  in  genere  notari  videtur  iudaica  religio,  vel  quae  inde  fluebat  christiana  fides.  Romanus  civis  erat  Paulus,  tamen,  ut  oriundus  erat  a  Iudaeis,  fatetur  se  in  religione  manere  quam  a  patribus  didicerat.  Atque  huc  pertinet  adverbium  similitudinis.  Rem  enim  notam  demonstrat:  nempe  cultus  speciem,  cui  addicti  erant  Iudaei.  Dei  patrii  nominatim  meminit,  quia  homini  romano,  nisi  origine  Iudaeus  fuisset,  transire  ad  legis  doctrinam  fas  non  erat.  Adversarios  etiam  perstringit,  a  quibus  tam  crudeliter  impetitur:  quum  tamen  utrinque  in  unius  Dei  cultu  consentiant.  Ego,  inquit,  secundum  morem  a  maioribus  traditum,  non  secus  ac  ipsi,  Deum  colo.  Nec  obstat  quod  a  caeremoniis  legalibus  desciverat  contentusque  erat  spirituali  Dei  cultu.  Satis  enim  habet  Paulus  impietatis  maculam,  quae  in  ipsum  falso  coniecta  erat,  abstergere.  Itaque  ridiculi  sunt  papistae,  qui  Pauli  suffragio  quamlibet  vetustatem  probari  fingunt.  Nos,  inquiunt,  patrium  Deum  cum  Paulo  colimus,  ut  nobis  consuetudo  per  manus  est  tradita.  Quasi  vero  vel  ipsis  iudicibus,  eundem  clypeum  Turcis  et  Iudaeis  contra  fidem  Christi  opponere  sufficiat.  At  vero  nihil  minus  propositum  apostolo  fuit  quam  religionem  simpliciter  in  maiorum  autoritate  fundare,  et  pietatem  suam  patrocinio  tueri  quod  omnibus  gentium  super-  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci