[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


48:521  521  CAPUT  XXIV.  522  fatebitur,  ut  eleemosynas  afferret  in  subsidium  inopiae  fratrum.  Sed  facilis  est  excusatio,  quod  necesse  non  habuit  rationem  adventus  sui  reddere.  Tantum  de  polluta  religione  se  in  transcursu  purgare  voluit.  Quare  ut  aliud  fuerit  expeditionis  susceptae  consilium,  hoc  semper  verum  est,  non  alio  animo  venisse,  nisi  ut  se  Dei  cultorem  profiteretur,  ac  sanctitatem  quoque  templi  adoratione  sua  approbaret  Altera  quaestio  magis  perplexa  est,  quomodo  se  dicat  venisse  adorandi  causa,  quum  iam  abolita  esset  templi  religio,  et  sublatum  omne  templi  discrimen.  Hic  quoque  respondeo,  quamvis  suum  consilium  non  exponat,  nihil  tamen  falsum  simulare.  Neque  enim  Christi  fidelibus  vetita  erat  in  templo  adoratio,  modo  ne  sanctitatem  loco  affigerent:  sed  libere  nulloque  locorum  delectu  puras  manus  tollerent.  Licuit  Paulo,  quum  Ierosolymam  venisset,  testandae  pietatis  suae  causa  templum  ingredi  et  illic  solennes  obire  cultus  divini  ritus:  quia  a  superstitione  purus  erat:  modo  ne  expiationes  susciperet  evangelio  contrarias.  Non  ergo  eum  impulit  religio,  ut  Ierosolymam  veniret  ex  legis  praescripto,  quasi  sanctuarium  facies  Dei  esset  ut  olim:  ab  adoratione  tamen  externa,  quae  apud  homines  pietatis  testimonium  foret,  non  abhorruit.  12.  13.  Cum  aliquo  disputantem.  Nihil  horum  negare  necesse  habuit  Paulus,  si  fecisset:  quia  defendere  poterat  recte  factum.  Unus  fuerat  e  scribis,  qui  quotidie  disputabant.  Nec  vero  aut  lege  aut  usu  prohibebantur,  quin  docendi  causa  se  turmatim  colligerent.  Imo  in  hunc  finem  per  varia  urbis  loca  dispositae  erant  synagogae,  in  quibus  suos  conventus  agerent.  Adde  quod  sciebat  tam  a  Christo  quam  apostolis  id  esse  factum.  Retorquere  etiam  obiectum  crimen  in  adversarios  promptum  erat,  quibus  hic  mos  erat  quotidianus.  Sed  quia  nihil  aliud  agitur  in  praesentia,  nisi  ut  hostium  calumnias  refellat,  et  coarguat  temere  ac  de  nihilo  impetum  in  se  factum  ab  importunis  hominibus:  de  iure,  ut  loquuntur,  non  disserit,  sed  tantum  de  facto.  Praesertim  in  hoc  incumbit,  ut  fumum  illius  calumniae  discutiat,  quod  delatus  fuerat  tanquam  turbae  concitator.  Ideo  concludit  se  falso  et  iniuste  accusatum  :  quia  nunquam  probabunt  adversarii  quae  in  iudicium  adduxerant.  Hoc  ad  absolutionem  satis  valere  debuerat,  improbis  mendaciis  onerari,  in  quo  ne  minima  quidem  haerebat  suspicio.  14.  Confiteor  autem.  Quia  impietatem  Paulo  obiecerant  et  templi  profanationem,  nunc  se  ab  utroque  purgat,  ut  intelligat  Felix  sola  malevolentia  impelli  adversarios.  Nam  etsi  falsa  sit  ac  praepostera  quae  obtenditur  religio,  saepe  tamen  aliquid  favoris  apud  homines  parum  attentos  invenit  eius  studium.  Quare  timendum  erat  ne  Felix,  si  quid  .sinistri  suspicatus  esset  de  Paulo,  non  modo  sacerdotum  zelo  ignosceret,  sed  etiam  concederet  quod  petebant.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci