[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:520  fuit,  ut  se  Christi  servos  profiterentur,  synagogae  bellum  denunciare?  Et  tamen  sacerdotii  nondum  amiserant  gradum  aut  honorem.  Atqui,  inquient,  sic  in  doctrina  dissidebant  tum  apostoli,  tum  prophetae,  ab  impiis  sacerdotibus,  ut  in  sacrificiis  et  precibus  communionem  interea  cum  illis  colerent.  Fateor:  quum  ad  idololatriam  non  cogerentur.  Sed  quem  prophetarum  legimus  unquam  sacrificasse  in  Bethel?  quem  etiam  piorum  impuris  sacrificiis  putamus  communicasse,  quum  templum  ab  Antiocho  pollutum,  et  profanae  illic  caeremoniae  introductae  essent?  Summa  huc  spectat,  ut  servos  Domini  intelligatis  inanem  ecclesiae  titulum  nunquam  morari  solitos  fuisse,  quum  ad  stabiliendum  impietatis  regnum  obtenderetur.  Proinde,  non  satis  est  ecclesiam  iactare,  sed  adhibendum  est  iudicium:  ut,  quae  sit  vera  ecclesia,  et  qualis  sit  eius  unitas,  noverimus.  Hoc  autem  primum  omnium  est,  ne  ecclesiam  a  Christo  capite  suo  separemus.  Christum  quum  dico,  coniunctum1)  intelligo  cum  evangelii  sui  doctrina,  quam  suo  sanguine  obsignavit.  Ergo  ut  se  veram  esse  [pag.  117]  ecclesiam  persuadeant  adversarii,  ante  omnia  puram  Dei  doctrinam  apud  se  esse  ostendant  oportet.  Atque  id  est,  quod  saepe  dicimus,  perpetua  bene  ordinatae  ecclesiae  insignia  esse,  sanam  doctrinae  praedicatio-nem  et  purum  sacramentorum  usum.  Fundatam  enim  eam  esse  in  prophetica  et  apostolica  doctrina  quum  testetur  Paulus  (Ephes.  2,  20),  nisi  hoc  fundamento  fulciatur,  ruere  extemplo  necesse  est.  Venio  ad  nostros  adversarios.  Christum  a  suis  partibus  stare,  magnifice  iactant  illi  quidem:  sed  tunc  illis  fides  demum  habebitur,  si  eum  in  verbo  suo  exhibeant.  Ecclesiae  vocem  identidem  inculcant.  Sed  quaerimus,  ubinam  sit  illa  doctrina  quam  Paulus  unicum  facit  ecclesiae  fundamentum.  Videt  iam  prosecto  Maiestas  tua,  Caesar,  multum  interesse,  veritate  ecclesiae,  an  nomine  arment  se  hostes  nostri  ad  nos  obruendos.  Ab  ecclesia,  communi  fidelium  omnium  matre,  columna  et  firmamento  veritatis,  qui  discedunt,  eos  a  Chribto  etiam  deficere,  nos  aeque  fatemur  atque  ipsi  :  sed  ecclesiam  requirimus,  quae  filios  suos  incorruptibili  semine  ad  immortalitatem  gignat:  quae  genitos  alat  spirituali  cibo  (semen  autem  illud,  ac  cibus  ille,  verbum  Dei  est)  :  quae  puram  et  integram  custodiat  suo  ministerio  veritatem  illam,  quam  Deus  in  eius  sinum  deposuit.  Illa  nota  est  minime  dubia,  minime  fallax:  quam  Deus  ipse  ecclesiae  suae  impressit,  ut  inde  dignosceretur.  Num  videmur  iniquum  postulare?  Ubi  ergo  nihil  exstat  tale,  nulla  illic  relucet  ecclesiae  facies.  Si  nomen  obtenditur,  1)  coniunctum:  ste  habent  princeps,  Gallasius  et  versio  galhca.  Caeterae  legunt,  contentum   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci