|
6:516
ut
proventuum
ecclesiasticorum
quatuor
fierent
portiones:
una
episcopo
cederet,
propter
hospitalitatem
et
susceptionem
pauperum,
altera
clero,
tertia
pauperibus,
quarta
reparandis
ecclesiis.
Hanc
rationem
sua
quoque
aetate
viguisse
testatur
G-regorius.
Praeterea,
ut
nullae
sint
leges,
sicut
aliquando
nullae
fuerunt
(haec
enim,
quam
dixi,
quemadmodum
et
aliae,
ex
malis
moribus
nata
est)
verissimum
tamen
esse
illud
Hieronymi,
nemo
non
fatebitur:
gloriam
esse
episcopi,
pauperum
opibus
providere:
ignominiam
omnium
sacerdotum,
propriis
studere
divitiis.
1)
Austerius
forte
videbitur
quod
illic
quoque
iubet,
mensulam
sacerdotis
peregrinis
et
pauperibus
patere:
sed
aeque
tamen
est
verum.
Abbates
quo
propius,
redituum
amplitudine,
accedunt
ad
episcopos,
eo
sunt
illis
similiores.
Canonicis
et
parochis,
quia
ad
ingluviem,
delicias
et
pompam
non
suppetebat
unum
sacerdotium,
facile
compendium,
quo
huic
incommodo
mederentur,
invenerunt.
Nihil
enim
obstat,
quominus
quatuor
aut
quinque
sacerdotiorum
proventum
recipiat
unus,
qui
multo
plus
deglutire
posset
uno
mense,
quam
habeat
in
totum
annum.
De
onere,
non
agitur.
Sunt
enim
in
promptu
vicarii,
qui
libenter
supponant
humeros,
[pag.
llo]
modo
portiunculam
aliquam
liguriant.
Quin
etiam
pauci
reperiuntur,
qui
uno
episcopatu,
aut
abbatia
una
sint
contenti.
Clericos,
qui
publico
aluntur
ecclesiae
sumptu,
quum
ex
patrimonio
possint
vivere,
sacrilegos
Hieronymus
appellat.
2)
Quid
ergo
de
iis
sentiendum,
qui
tres
simul
episcopatus,
hoc
est,
aut
quinquaginta,
aut
centum
honesta
patrimonia
ingurgitant?
Et
ne
paucorum
culpa
immerito
se
traduci
conquerantur,
quid
de
his
sentiendum
qui
publicis
ecclesiae
stipendiis
non
luxuriantur
modo,
sed
ad
solvendas
lenonibus
ac
scortis
mercedes,
abutuntur?
Atqui
iam
nihil
dico,
quod
non
sit
vulgare.
Adde
quod,
si
rogentur,
quonam
iure
vel
frugale
modicumque
stipendium
accipiant,
non
dico
omnes,
sed
pauci
illi,
qui
in
sacerdotiis
suis
resident,
ne
ad
hanc
quidem
quaestionem
quod
respondeant
erit.
Quibus
enim
officiis
id
merentur?
Quemadmodum
olim
sub
lege,
qui
altari
serviebant,
vivebant
ex
altari,
ita
nunc
qui
evangelium
annunciant,
ex
evangelio
vivere
aequum
est:
atque
ita
Deus
praecepit.
Haec
sunt
Pauli
verba
(1
Cor.
9,
9).
Exhibeant
ergo
nobis
evangelii
ministros,
et
stipendium
illis
non
aegre
concedam.
Neque
enim
bovi
trituranti
os
obligandum.
Boves
autem
arantes
esurire,
et
inertes
asinos
pasci,
quam
ab
omni
ratione
dissentaneum?
Atqui;
servire
se
altari
dicent.
Respondeo,
altaris
ministerio
victum
meruisse
sacerdotes
sub
lege
:
aliam
esse
rationem
novi
testamenti,
1)
Ad
Nepotianum.
2)
C.
Clericos
I.
quaestio
2.
|