[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:515  DE  NECESSITATE  enim  est  ab  institutione  Christi  haec  ratio.  Caeterum,  quum  tot  publica  dedecora  ante  omnium  oculos  versentur,  illic  cessat  excommunicatio.  Et  adhuc  nobis  ἀταξίαν  exprobrare  audent,  apud  quos  omnia  sic  sunt  dissipata?  Quanquam  nihil  eorum  accusatione  iuvamur  si  in  eodem  sumus  reatu.  Sed  enim  non  huc  pertinebant,  quae  hactenus  dixi,  ut  crimen,  quo  nos  infamant,  in  eos  retorquendo,  a  nobis  abstergerem:  1)  sed  ut  ostenderem  qualis  fuerit  eximia  illa  dibciplina,  quam  a  nobis  labefactatam  fuisse  conqueruntur.  Si  facere  comparationem  libeat,  ,non  veremur,  quin  aliquando  saltem  ordinatior  ab  omnibus  piis  iudicetur  nostra  qualiscunque  dissipatio,  quam  totus  eorum  ordo  quo  gloriantur.  Non  blandior  malis  nostris,  quum  haec  dico.  Scio  quam  multa  desiderari  in  nobis  possint.  Et  certe,  si  hodie  nos  Deus  vocaret  ad  calculum,  difficilis  esset  excusatio:  sed  quum  hostibus  nostris  respondendum  est,  meliorem  [pag.  108]  habemus  causam,  et  faciliorem  victoriam  quam  vellemus.  Similis  impudentia  est,  quod  diripi  apud  nos  ecclesiae  opes  et  in  profanos  usus  converti  clamitant.  Si  nihil  hic  apud  nos  peccari  dixero,  mentiar.  Et  sane,  raro  tantae  rerum  conversiones  fiunt,  quin  secum  trahant  aliquid  incommodi.  Si  quid  igitur  hic  peccatum  est,  non  excuso.  Caeterum,  qua  fronte  nobis  crimen  hoc  adversarii  intendunt?  Ecclesiae  facultates  in  alienos  usus  convertere,  sacrilegium  esse  dicunt.  Assentior.  Adifciunt,  fieri  hoc  a  nobis.  Excipio,  nos  minimo  subterfugere,  quin  pro  nobis  respondeamus:  modo  ipsi  quoque  ad  causam  dicendam  vicissim  parati  veniant.  Mox  igitur  de  nobis:  interea  videamus  quid  ipsi  faciant.  De  episcopis  nihil  dico,  nisi  quod  omnes  vident,  eos  non  splendore  modo  vestium,  mensarum  lautitiis,  copioso  famulitio,  palatiorum  magnificentia,  omni  denique  luxus  genere  certare  cum  principibus  :  sed  etiam  in  sumptus  multo  foediores  dilapidare  opes  ecclesiasticas,  ac  profundere.  Taceo  venationes,  taceo  aleae  ludum,  taceo  reliquas  voluptates,  quae  non  exiguam  reditus  partem  absorbent.  Sed  ab  ecclesia  sumere  bos  quod  in  scorta  et  lenones  expendant,  id  vero  nimis  indignum.  Iam  hoc  quidem  absurdum,  non  dico  modo  pompa  et  apparatu  superbire,  sed  illis  redundare,  unde  possint.  Fuit  olim  tempus  illud,  quum  in  sacerdotibus  gloriosa  praedicaretur  paupertas.  Sic  enim  habetur  in  actis  Aquileiensis  synodi.  Olim  quoque  [pag.  109]  sancitum  fuit,  ut  episcopus  non  procul  ab  ecclesia  hospitiolum,  vilem  mensam  et  supellectilem  haberet.2)  Verum,  ut  facessat  antiquus  ille  rigor:  postquam  iam  una  cum  opulentia  multae  corruptelae  succreverant,  tunc  quoque  tamen  confirmata  iterum  lex  antiqua  fuit,  1)  abstergerent,  1576  seqq.  2)  Concil.  Carthag.  IV.  cap.  14.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci