[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:513  REFORMANDAE  ECCLESIAE.  moniam,  ad  quam  clericos  adstringunt  antiqui  canones,  illis  remitto.  Scio  enim  ut  intus  rideant,  quum  quis  leges  illas,  iam  pluribus  saeculis  mortuas,  ex  diuturna  oblivione  suscitat.  Tantum  vulgarem  in  eorum  clericis  honestatem  requiro:  ut  si  non  excellant  vitae  innocentia,  saltem  ne  turpitudine  sint  infames.  Si  quis  vel  muneribus,  vel  favore,  vel  sordidis  obsequiis,  vel  subreptitia  commendatione  obrepserit  ad  sacerdotium,  simoniam  esse  pronunciant  canones,  et  vindicari  iubent.  Quotusquisque  hodie  est,  qui  aliter  perveniat?  Sed  [pag.  104]  valeat,  quemadmodum  dixi,  summus  ille  rigor.  Verum  ut  nihil  legibus  praescriptum  sit,  episcoporum  domos  apertae  et  prostitutae  simoniae  esse  officinas,  quantum  est  dedecus?  Quid  de  romana  curia  dicam,  ubi  licitationibus  palam  subiacere  sacerdotia  leviculum  iam  videtur:  quum  et  lenociniorum,  et  veneficiorum,  et  obscoeniorum  scelerum  sint  mercedes?  Si  qua  saltem  inter  nos  valet  humanitatis  ratio,  duodecim  annorum  pueris  mandari  archiepiscopatus,  quantum  est  portentum?  An  quum  colaphis  caederetur  Christus,  indigniore  contumelia  affectus  fuit?  An  apertius  Deo  et  hominibus  illudi  potest,  quam  ubi  christiano  populo  regendo  praeficitur  puer,  et  in  patris  pastorisque  sede  collocatur?  De  presbyteris  et  episcopis  ita  statuunt  canones:  ut  in  sua  quisque  statione  excubias  agat;  ne  quis  longius  absit  a  sua  ecclesia.  Verum  fingamus  nihil  tale  praecipi:  quis  tamen  non  videt,  Turcarum  quoque  ludibriis  prostitui  christianum  nomen,  quum  pastor  vocatur  quispiam  ecclesiae,  ad  quam  ne  semel  quidem  tota  vita  accedat?  Nam  ut  quis  illic  perpetuo  habitet,  ubi  destinatus  est  pastor,  iampridem  rarum  exemplum  esse  coepit.  Episcopi  et  abbates,  aut  ipsi  proprias  aulas  habent,  aut  ordinarii  sunt  in  principum  aulis.  Alii  pro  suo  quisque  genio  locum  eligunt,  ubi  delicientur.  Quibus  autem  nidus  suus  magis  placet,  illi  vere  in  ecclesiis  suis  resident:  sunt  enim  otiosi  ventres,  qui  nihil  minus  noverunt,  quam  officium  suum.  Vetitum  illud  quoque  est  antiquis  canonibus,  ne  cui  [pag.  105]  attribuerentur  duae  ecclesiae.  Sit  hoc  pro  non  dicto.  Sed  quonam  colore  excusabitur  tanta  absurditas,  quod  quinque,  aut  plura  sacerdotia  in  unum  hominem  congeruntur?  quod  unus,  interdum  etiam  puer,  tres  episcopatus  occupat,  tanto  intervallo  dissitos,  ut  eos  anno  vertente  circuire  vix  possit,  etiamsi  nihil  aliud  agat?  Examen,  in  promovendis  sacerdotibus,  et  morum,  et  doctrinae,  canones  requirunt  exactum  et  enucleatum.  Demus  hoc  temporibus,  ne  ad  illam  nimis  austeram  formulam  alligentur.  Sed  videmus  quam  indocti,  et  omnis  non  tantum  scientiae  sed  etiam  prudentiae  expertes,  sine  delectu  ingerantur.  Et  in  mulione  conducendo  maior  anteactae  vitae  ratio  habetur,  quam  in  eligendo  sacerdote.  Nihil  fingo,  nihil  am-  Calvini  opera*  Vol.  VI.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci