31:51  51  PSALMUS  III.  52  et  angelos  emineat,  qua  de  causa  etiam  dicitur  signatus  esse  a  Deo,  Ioan.  6,  27,  quia  peculiaris  in  eum  dignitas  collata  est,  quae  ab  omnibus  creaturis  eum  eximat.  Quod  Purum  vertunt  alii  interpretes,  durius  est  ac  magis  coactum:  ego  vero  nomen  Filii  libenter  retineo,  quod  superiori  sententiae  respondet,  ubi  dictum  fuit,  Filius  meus  es,  ego  hodie  genui  te.  Quod  sequitur  continuo  post,  Christi  contemptoribus  non  impune  cessurum  esse  suum  fastum,  admonet:  ac  si  dixisset:  Quia  non  spernitur  Christus  absque  Patris  contumelia,  qui  eum  sua  gloria  ornavit,  tale  sacrilegium  Pater  ipse  inultum  non  sinet.  Iam  vero  ne  spe  longioris  morae  frustra  se  Iactent,  atque  ex  praesenti  quiete  sibi  inanes  faciant  delicias,  denuntiat  iram  eius  brevi  momento  exarsuram.  Videmus  enim  si  ad  tempus  conniveat  Deus,  et  impios  toleret,  ex  illius  lenitate  crescere  ipsis  audaciam  :  quia  eius  iudicium  nisi  ex  carnis  sensu  et  experientia  non  concipiunt.  Scio  particulam  tO^Op  secus  a  quibusdam  exponi  nempe  simulac  ira  Dei  vel  modice  exarserit,  actum  fore  de  reprobis:  sed  magis  consentaneum  est  ad  tempus  referre,  ne  callum  ex  suo  torpore  obducant  superbi,  atque  ex  Dei  patientia  impunitatem  sibi  promittant.  Porro  tametsi  videtur  causae  redditio  esse,  et  adverbium  quod  ponitur,  saepius  apud  Hebraeos  causale  est:  nolui  tamen  ab  interpretatione  magis  recepta  discedere.  Placuit  tamen  reddere  per  adverbium  Quando,  quod  tam  causam  quam  tempus  notat.  Perire  de  via  quidam  exponunt  propter  viam  perversam,  vel  sceleratam  vivendi  rationem.  Alii  resolvunt,  ne  via  vestra  pereat,  secundum  illud  Psalm  1,  6:  Via  impiorum  peribit.  Mihi  magis  arridet  diversus  sensus,  quod  David  fore  denuntiet,  ut  eos  intercipiat  subitus  Dei  furor,  dum  se  putabunt  adhuc  esse  in  medio  stadio.  Scimus  enim  ut  Dei  contemptores  sibi  in  secunda  fortuna  blandiri  soleant,  et  quasi  in  lato  campo  se  iactent.  Non  abs  re  igitur  minatur  Propheta,  quum  dixerint:  Pax  et  securitas,  se  procul  distare  a  fine  suo  putantes,  repentino  interitu  abreptum  iri,  I.  Thess.  5,  3.  Clausula  Psalmi  temperat  quod  prius  de  severitate  dictum  fuit:  quia  promiscue  omnibus  terrorem  incuteret  ferrea  Christi  virga,  et  igneus  Dei  furor,  nisi  addita  esset  haec  consolatio.  Postquam  ergo  de  horribili,  quod  incredulis  impendet,  iudicio  disseruit,  nunc  proposita  gratiae  Dei  dulcedine,  fideles  et  pios  eius  cultores  ad  bene  sperandum  invitat.  Eundem  quoque  ordinem  Paulus  tenet,  IL  Cor.  10,  6.  Nam  ubi  dixit  in  promptu  sibi  esse  vindictam  contra  incredulos,  continuo  post  addit,  sermonem  ad  fideles  dirigens  :  Postquam  impleta  fuerit  vestra  obedientia.  Nunc  tenemus  prophetae  consilium.  Quia  enim  fideles  rigorem,  de  quo  meminit,  ad  se  extendere  poterant,  asylum  spei  ipsis  aperit,  quo  confugiant  ab  ira  Dei:  quem-