[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:506  Nonne  quot  hic  audimus  verba,  tot  sunt  exsecrabiles  blasphemiae,  quibus  proscinditur  ac  laceratur  Christi  gloria?  ut  ipse,  propemodum  exinanitus,  nomen  retineat  tantum,  virtute  autem  careat.  Hic  etiam  tacuissemus  scilicet,  quum  filium  Dei,  in  quem  pater  omne  imperium,  omnem  potentiam  et  gloriam  contulit,  et  in  quo  solo  gloriari  nos  iubet,  ita  in  [pag.  91]  ordinem  redigi  cerneremus,  ut  paululum  supra  servos  suos  emineret?  Quum  eius  beneficia  in  oblivione  iacere,  quum  eius  virtutem  hominum  ingratitudine  sepultam,  quum  pretium  sanguinis  eius  vilescere,  quum  fructum  mortis  prope  abolitum,  quum  denique  ipsum  ita  deformatum  falsis  et  profanis  hominum  opinionibus  videremus,  ut  inani  spectro  quam  sibi  esset  similior,  an  hoc  taciti  et  quieti  tulissemus?  O  sceleratam  patientiam,  quum  imminuto,  ne  dicam  prostrato  Dei  honore,  ita  leviter  tangimur,  ut  possimus  connivendo  transsilire!  O  male  collocata  in  nos  Christi  beneficia,  si  eorum  memoriam  impiis  blasphemiis  ita  suffocari  sustinemus  !  Ad  secundam  christianae  doctrinae  partem  iterum  redeo.  Quis  neget  ita  passim  delirare  homines,  ut  comparare  se  vitam  aeternam  operum  merito  existiment?  Coniungunt,  fateor,  interim  cum  suis  operibus  Dei  gratiam  :  sed  quum  non  aliter  se  gratos  esse  confidant,  quam  si  digni  sunt,  eorum  et  fiduciam  et  gloriationem  m  operibus  residere  constat.  Haec  trita  est  ac  receptissima  in  omnibus  scholis  doctrina,  haec  omnium  fere  animis  penitus  infixa  opinio,  ita  quemque  amari  a  Deo,  ut  quisque  sit  dignus.  Hoc  recepto,  nonne  diabolica  confidentia  in  altum  eriguntur  animae,  ut  graviore  praecipitio  in  desperationis  gurgitem  postea  ruant?  Quid,  quod  non  veris  saltem  obsequiis,  sed  nihili  ineptiis  Deum  volunt  demereri?  Siquidem  in  operibus  meritoriis  haec  habentur  primaria:  multas  preculas  susurrare,  erigere  altaria,  statuas  [pag.  92]  aut  tabulas  illic  collocare,  frequentare  templa,  cursitare  de  templo  in  templum,  multas  missas  audire,  aliquas  emere,  nescio  quibus  abstinentiis,  quae  a  christiano  ieiunio  in  totum  dissideant,  affligere  corpus,  servandis  hominum  traditionibus  diligenter  incumbere.  In  satisfactionibus  nonne  maior  adhuc  dementia?  Quum  scilicet  ethnicorum  more  piacula  quaererent,  quibus  se  cum  Deo  reconciliarent.  Iam  vero,  quum  omnia  tentando  diu  multumque  se  fatigassent,  quid  profecerant?  Nam  quum  omnia  facerent  dubia  et  trepidante  conscientia,  semper  eos  excipiebat  horribilis  illa  anxietas,  vel  potius  dirum  illud  tormentum,  de  quo  ante  dixi:  quia,  an  Deo  cum  suis  operibus  exosi  essent,  dubitare  iubebantur.  Eversa  porro  eum  in  modum  fiducia,  simul  accidere  necesse  est,  quod  ait  Paulus,  ut  aeternae  haereditatis  promissio  aboleatur.  Ubi  tunc  hominum  salus?  Nos  vero,  si  in  tanta   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci