[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:500  optimum  compendium  esse  duxerunt  hostes  nostri,  vi  et  saevitia  veritatem  opprimere.  Itaque  quum  nostri  homines  ad  amicam  disceptationem  provocarent,  et  placidis  rationibus  cuperent  dissidia  componi  sanguinariis  edictis  crudeliter  vexati  sunt,  donec  ad  miseram  istam  dissipationem  res  est  perducta.  Neque  tamen  haec  nova  est  calumnia.  Id,  quod  audire  nunc  cogimur,  exprobrabat  etiam  olim  impius  [pag.  80]  ille  Achab  Heliae:  nempe  quod  turbaret  Israelem  (1  Reg.  18,  17).  Verum  sanctus  propheta  sua  responsione  nos  absolvit:  Non  ego  sum,  inquit,  sed  tu  et  domus  patris  tui:  quia  dereliquistis  Dominum,  et  abiistis  post  Baalim.  Non  ergo  ex  eo  gravari  nos  invidia  aequum  est,  quod  hodie  fervet  inter  Christianos  tam  acre  de  religione  certamen:  nisi  Heliam  damnare  primum  libeat,  cum  quo  nobis  communis  est  defensio.  Ille  se  hac  sola  ratione  excusat,  quod  non  nisi  pro  vindicanda  Dei  gloria  et  restituendo  eius  puro  cultu  pugnaverit,  turbarum  vero  et  certaminum  crimen  reiicit  in  eos  qui  ut  veritati  resisterent  tumultuabantur.  Nos  autem  quid  egimus  aliud  hactenus,  et  quid  agimus  nunc  quoque,  nisi  ut  colatur  Deus  unus  inter  nos,  simplexque  eius  veritas  regnet  in  ecclesia?  Si  negant  adversarii  nostri,  saltem  ante  convinci  nos  impiae  doctrinae  convenit,  quam  nobis  id  vitio  vertatur,  quod  ab  aliis  dissentiamus.  Quid  enim  agendum  nobis  erat?  Una  erat  redimendae  pacis  conditio,  ut  tacendo  Dei  veritatem  proderemus.  Quanquam  non  satis  fuisset  tacere,  nisi  impiam  doctrinam,  apertas  in  Deum  blasphemias,  et  pessimas  superstitiones,  tacito  consensu  approbaremus.  Quid  ergo  aliud  potuimus,  quam  testari  saltem  clara  voce,  nos  ab  impietatis  consortio  esse  alienos?  Nos  ergo  simpliciter,  quod  officii  nostri  erat,  facere  studuimus.  Quod  porro  in  tam  hostile  dissidium  res  exarserit,  huius  mali  penes  eos  culpa  est,  qui  coelum  terrae  miscere  maluerunt,  quam  piae  sanaeque  doctrinae  locum  dare:  [pag.  81]  ut  tyrannidem  semel  usurpatam  quoquo  modo  retinerent.  Tametsi  hoc  nobis  ad  defensionem  satis  superque  esse  debet,  quod  a  parte  nostra  stat  sacrosancta  Dei  veritas,  pro  qua  asserenda  tantum  certaminum  sustinemus:  adversarii  autem,  nobiscum  pugnando,  non  tam  adversum  nos,  quam  Deum  ipsum,  bellum  gerunt.  Deinde,  quod  non  sponte  ad  hunc  contentionum  fervorem  descendimus,  sed  illorum  intemperio,  praeter  opinionem  nostram,  fuimus  pertracti.  Quidquid  acciderit:  non  est  cur  odio  gravemur.  Nam  sicut  eventus  moderari  non  est  nostrum,  ita  nec  eos  praestare.  Vetus  hoc  est,  saeculisque  omnibus  usitatum:  ex  evangelii  doctrina  impios  tumultuandi  occasionem  sumere:  postea  hanc  infamiam  irrogare  evangelio,  quasi  dissidiis  causam  praebeat:  quam  ipsi,  non  oblatam,  sua  pravitate  captant.  Et  quemadmodum  in  prima  ecclesia   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci