[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


5:50  huc  colligitur,  animus  reipublicae  tu  es,  illa  corpus1  tuum.  vides,  ut  puto,  quam  necessaria  clementia  sit.  Tibi  enim  parcis,  quum  videris  alteri  parcere.  Parcendum  itaque  est  etiam  improbandis  civibus,  non  aliter  quam  membris  languentibus:  et  si  quando  misso  sanguine  opus  est,  sustinendum  est  ne  ultra  quam  necesse  sit,  incidat.  Est  ergo,  ut  dicebam,  clementia  omnibus  quidem  hominibus  secundum  naturam,  maxime  tamen  decora  imperatoribus,  quanto  plus  habet  apud  Ulos  quod  servet,  quantoque  in  maiore  materia  apparet.  Quantulum  enim  nocet  privata  crudelitas?  Principum  saevitia',  bellum  est.  Quum  autem  virtutibus  inter  se  sit  concordia,  nec  ulla  altera  melior  aut  honestior  sit,  quaedam  tamen  quibusdam  personis  aptior  est.  Decet  magnanimitas  quemlibet  mortalem,  etiam  Ulum  infra  quem  nihil  est.  Quid  enim  maius  aut  fortius,  quam  malam  fortunam  retundere?  Haec  tamen  magnanimitas  in  bona  fortuna  latiorem  locum  habet,  meliusque  in  tribunali  quam  in  plano  conspicitur.  Clementia  in  quancunque  domum  pervenerity  eam  [pag.  39]  felicem  tranquillamque  praestabit.  Sed  in  regist,  quo  rarior,  eo  mirabilior.  Quid  enim  est  memorabilius,  quam  eum,  cuius  irae  nihil  obstat,  cuius  graviori  sententiae  ipsi  qui  pereunt  assentiuntur,  quem  nemo  interrogaturus  est,  imo  si  vehementius  excanduit,  nec  deprecaturus  est  quidem,  ipsum  sibi  manum  iniicere,  et  potestate  sua  in  melius  placidiusque  uti?  hoc  ipsum  cogitantem:  Occidere  contra  legem  nemo  non  potest,  servare  nemo  praeter  me.  Magnam  fortunam  magnus  animus  decet,  qui  nisi  se  ad  Ulam  extulit,  et  altior  stetit,  illam  quoque  infra  terram  deducit.  Magni  autem  animi  est  proprium,  placidum  esse  tranquillumque,  et  iniurias  atque  offensiones  semper  despicere.  Muliebre  est  furere  in  ira:  ferarum  vero,  nec  generosarum  quidem,  praemordere  et  urgere  proiectos.  Elephantes  leonesque  transeunt  quem  impulerunt.  Ignobilis  bestiae  pertinacia  est  Non  decet  regem  saeva  nec  inexorabilis  ira.  Non  multum  enim  supra  eum  eminet,  cui  se  irascendo  exaequat.  At  si  dat  vitam,  si  dat  dignitatem  periclitantibus,  et  meritis  amittere,  facit  quod  nulli  nisi  rerum  potienti  licet.  Vita  enim  etiam  superiori  eripitur,  nunquam  nisi  inferiori  datur.  Servare,  proprium  est  excellentis  fortunae,  quae  nunquam  magis  suspici  debet,  quam  quum  illi  contingit  idem  posse  quod  diis,  quorum  beneficio  in  lucem  edimur  tam  boni  quam  mali.  Deorum  itaque  sibi  animum  asserens  princeps,  alios  ex  civibus  suis  quia  utiles  bonique  sunt,  libens  videat,  alios  in  numerum  relinquat,  quosdam  esse  gaudeat,  quosdam  patiatur.  Videbatur  exspatiari  in  digressionem  oratio  Senecae,  et  totum  caput  praecedens  esse  parergon,  nihil  ad  rem  propositam  faciens,  nisi  quod  principum  caritatem  subditis  insinuabat.  Nunc  ostendit  se  alio  spectasse,  et  collimasse  ad  alterum  scopum,  ut  scilicet  probaret  clementiam  nullum  magis  decere  quam  regem  aut  principem.  Si  enim  populi,  dum  4   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci