[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


30:50  persequendis  hostibus  huc  illuc  dispersi,  quinam  poterant  hanc  comminationem  omnes  intelligere?  Nae  imperatores  aut  duces  summi  exercituum  aliquid  prohibituri,  aut  milites  ad  praelium  instrui  edicturi,  si  magnus  est  exercitus,  et  clam  moneri  milites  velint,  ut  vel  tubae  vel  tympani  strepitu  castra  nolint  admoneri,  mittant  certos  oportet  qui  duces,  centuriones,  decuriones  admoneant,  ut  singuli  suos  edoceant:  quod  alioquin  ne  tertia  quidem  exercitus  pars,  si  palam  ediceretur,  ducis  voluntatem  inteliectura  esset  variis  locis  dispersa  :  quandoquidem  magnus  semper  in  castris  tumultus  est:  et  crebrae  velitationes,  belli  tempore.  Porro  populus  Israeliticus  non  continebatur  castris  quum  Saul  hoc  edixit:  ac  proinde  regis  edictum  audire  non  potuit,  aliis  in  hanc,  aliis  in  illam  partem,  hostes  persequentibus.  Interea  tamen  Saul  exsecratione  obstringit  eos  omnes  qui  cibum  aliquem  ante  praescriptum  tempus  gustaverint.  Summa  itaque  Saulis  temeritas:  et  gravis  culpa  quam  nullus  praetextus  possit  excusare,  quin  reus  sit  accepti  in  vanum  Dei  nominis.  Quin  etiam  Ionathanus  in  vitae  periculum  ista  exsecratione  adductus  est:  Deo  nimirum  patris  temeritatem  et  arrogantiam  ita  ulciscente.  Idcirco  Ionathanus  ait,  turbavit  pater  meus  terram,  hac  exsecratione:  Quid  ita?  Videte,  inquit,  ut  illuminati  sunt  oculi  mei,  quum  gustavi  parum  mellis  huius.  Neque  vero  cogitandum  oculos  Ionathani  sic  illuminatos,  ut  olim  Adami  et  Evae  dicuntur  aperti,  postquam  de  fructu  prohibito  comedissent:  suamque  tum  turpitudinem  agnovissent,  cuius  illos  puduisset:  aliena  enim  est  prorsus  ista  expositio:  sed  illuminati  dicuntur  qui  antea  ex  virium  debilitate  quodammodo  caecutiebant.  Ex  quo  magis  apparet  quam  iniqua  quamque  crudelis  illa  exsecratio.  Ionathanus  enim  praelio  superior  factus  erat,  non  sane  vi  sua,  quippe  qui  solo  comitatus  armigero  et  quidem  inermi,  tot  hostium  cohortes  aggressus  erat:  sed  Deus  illi  animos  viresque  ad  fugandos  caedendosque  hostes  dederat.  Pater  vero  ipsius  qui  antea  se  metu  intra  castra  continuerat,  et  ad  hostium  conspectum  expaverat:  iam  magnos  animos  prae  se  fert,  ubi  esse  in  tuto  omnia  videt:  et  victorem  exsecrationi  devovet,  eumque  quem  Deus  huius  victoriae  principem  fecerat.  Ergo  satis  apparet  quam  iniqua  quamque  crudelis  fuerit  ista  Saulis  cum  exsecratione  coniuncta  maledictio,  qua  praeterquam  quod  Dei  nomen  laedebatur,  etiam  innocenti  Ionathano  summa  iniuria  inferebatur,  qui  longe  aliud,  nempe  summam  ab  ipsis  angelis  et  hominibus  laudem  merebatur.  Nihilominus  tamen  servasse  populum  suum  Deus  dicitur.  Ex  quo  discimus  licet  in  multis  Saul  offenderit,  et  Ionathanus  in  vitae  discrimen  edicto  illo  Saulis  venerit,  a  quo  recedere  noluerit:  Deum  tamen  voluisse  convertere  malum  in  bonum,  quod  4  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci