|
7:496
seatur.
Hinc
sequitur
necessario
quod
adiiciunt:
non
sola
fide
gratiam
percipi.
Nam
si
conceditur
illis
quod
postulant,
opere
operato
comparari
gratiam
in
sacramentis,
separatur
[pag.
272]
a
fide
pars
meriti,
ut
per
se
valeat
sacramenti
usus
ad
salutem.
Atqui,
si
de
sacramentis
idem
quod
de
verbo
praedicandum
est,
nihil
prodesse,
nisi
fide
percepta,
testis
est
apostolus
(Hebr.
4,
2).
In
IX.
Quod
de
charactere
indelebili
fabulantur,
ex
eadem
prodiit
officina:
nam
veteribus
hoc
totum
ignotum
fuit:
et
magis
consentaneum
est
incantationibus
magicis,
quam
sanae
evangelii
doctrinae.
Eadem
ergo
facilitate
repudiabitur,
qua
excogitatum
luit.
Baptismum
non
esse
iterandum,
satis
inter
pios
constat.
Quod
verum
erat
de
baptismo,
temere
postea
ad
suam
confirmationem
et
ordines
transtulerunt.
Quaesita
est
inter
curiosos
homines
ratio.
Ne
nihil
dicerent,
characterem
hunc
fictitium
adumbrarunt.
Nunc
si
quis
tam
futili
non
assentiatur
figmento,
anathema
illi
denunciatur.
In
X.
Nemo
sanus
Christianos
omnes
in
verbi
sacramentorumque
administratione
pares
facit
:
non
solum
quia
decenter,
et
ordine
geri
omnia
in
ecclesia
decet
(1
Cor.
14,
40):
sed
etiam
quod
singulari
Christi
mandato
ad
eam
rem
ordinantur
ministri
(Matth.
28,
19).
Ergo
quum
peculiaris
requiratur
vocatio,
nemo,
nisi
vocatus,
honorem
sibi
usurpet
(Hebr.
5,
4).
Porro,
munus
baptizandi
ubi
mulierculis
iniunctum
reperient,
quemadmodum
illis
permittunt?
In
XI.
[pag.
273]
Parvi
se
facere
anathemata
sua
ostendunt,
in
quibus
fundendis
adeo
sunt
prodigi.
Quod
de
intentione
consecrandi
garriunt,
a
sophistis
nulla
probabili
ratione
fuit
proditum.
Hoc,
quamvis
non
tolerabile,
levius
tamen
foret,
nisi
funditus
everteret
quidquid
ex
sacramentis
solidae
consolationis
habent
fideles,
et
Dei
veritatem
suspenderet
ab
hominis
arbitrio.
Na^n
si
necessaria
est
ministri
intentio,
nemo
est
nostrum,
qui
certam
baptismi
sui
fidem
facere
sibi
ausit:
qui
certa
fiducia
ad
sacram
coenam
accedat.
Baptizatus
sum:
si
ita
sacerdoti
libuit,
cuius
fides
mihi
nihilo
magis
quam
Aethiopis
cuiuspiam
comperta
est.
Ut
mihi
in
sacra
coena
constet
Christi
promissio,
id
in
hominis
mihi
ignoti
nutu
positum
est.
1)
Qualis
erit
fides,
quae
pendebit
a
secreta
alterius
voluntate?
Et
adhuc
sua
anathemata,
hoc
est,
suos
crepitus
nobis
minari
porci
1)
cela
dependra
du
vouloir
de
celuy
qui
me
la
distribue.
Car
si
son
intention
n'est
telle,
tout
ne
vaudra
et
ne
fera
rien.
|