[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:496  inclusos  perpetuo  incendio  aestuare.  Recitant  adversarii  virginitatis  laudes:  recitant  et  commoda  caelibatus,  quo  non  temere  interdictum  sacerdotibus  fuisse  coniugium  evincant.  Decorum  quoque  et  honestatem  obtendunt.  Sed  an  his  omnibus  efficient,  ut  laqueos  iniicere  liceat  conscientiis,  quas  non  modo  solutas  et  liberas  reliquerat  Christus,  sed  in  libertatem  etiam,  sua  autoritate,  suique  sanguinis  pretio  asseruerat?  Hoc  facere  non  audet  Paulus  (1  Cor.  7,  35).  Unde  igitur  haec  nova  licentia?  Deinde,  ut  in  coelum  laudibus  feratur  virginitas,  quid  hoc  ad  sacerdotum  caelibatum,  cuius  obscoenitate  foetet  totus  mundus?  Si  castitatem,  quam  verbo  profitentur,  re  ipsa  ostenderent,  tum  illis  forte  permitterem,  ut  decere  ita  fieri  dicerent.  Nunc  autem  quum  nemo  non  noverit,  coniugii  prohibitionem  esse  sacerdotibus  scortandi  licentiam:  qua  fronte,  obsecro,  ullam  decori  mentionem  facere  audent?  Quorum  vero  non  est  pervulgata  infamia,  cum  illis  ne  mihi  diu  disputare  necesse  sit,  eos  ad  Dei  tribunal  revoco,  ut  illic  de  sua  pudicitia  disserant.  Excipiet  aliquis,  nemini  imponi  legem,  nisi  qui  sponte  voverit.  At  quae  maior  necessitas  fingi  potest,  quam  dum  ad  vovendum  cogunt?  [pag.  73]  Omnibus  denunciatur  haec  conditio,  ne  quis  ad  sacerdotii  ordinem  admittatur,  qui  non  se  prius  voto  ad  perpetuum  caelibatum  obstrinxerit.  Qui  voverit,  etiam  invitus  cogatur  ad  praestandum,  quod  semel  recepit:  nec  ulla  excusatio  in  contrariam  partem  audiatur.  Postea  voluntarium  esse  dicunt,  qui  sic  exigitur,  caelibatum.  Quod  autem  coniugii  incommoda,  et  commoda  caelibatus  recensent,  rhetoribus  concedendum  est,  ut  de  iis  rebus  declamitando  stylum  in  scholis  exerceant.  Verum  quidquid  dictum  fueiit,  tanti  esse  non  debet,  ut  propterea  exitiali  laqueo  induantur  miserae  animae,  quocum  luctari  perpetuo,  donec  strangulatae  fuerint,  oporteat.  Et  tamen  in  tam  flagitiosa  turpitudine,  quod  ridiculum  est,  locum  etiamnum  habet  hypocrisis.  Nam  qualescunque  sint,  meliores  tamen  se  hoc  nomine  reputant,  quod  carent  uxoribus.  Confessionis  eadem  est  causa.  Utilitates  enim  colligunt,  quae  inde  consequuntur.  Nobis  ex  adverso  non  minus  promptum  est,  pericula  non  pauca  indicare,  quae  merito  timenda  sint:  plurimas  etiam  et  gravissimas  noxas  referre,  quae  inde  manarunt.  Haec,  inquam,  sunt  arguments,  de  quibus  in  utramque  partem  disputare  liceat.  At  perpetua  est  Christi  regula,  quae  nec  mutari  nec  flecti  huc  vel  illuc  potest,  imo  de  qua  nefas  est  movere  controversiam:  ne  servitute  urgeantur  conscientiae.  Praeterea  eiusmodi  lex  est  quam  urgent,  ut  non  nisi  excruciare  animas  et  tandem  iugulare  possit.  Iubet  enim  unumquemque  sua  peccata  omnia  quotannis  [pag.  74]  proprio  sacerdoti  confiteri:  nisi  id  fiat,  nullam  obtinendae  veniae  spem  relinquit.  Id  ne  ex  centesima  quidem  parte   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci