[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


7:494  In  IV.  Facile  patiar,  ut  quae  nobis  Christus  dedit  salutis  adiumenta,  eorum  usus  necessarius  dicatur:  quando  scilicet  datur  facultas.  Quanquam  semper  admonendi  sunt  fideles,  non  aliam  esse  cuiusvis  sacramenti  necessitatem,  quam  instrumentalis  causae,  cui  nequaquam  alliganda  est  Dei  virtus.  Vocem  sane  illam  nemo  pius  est  qui  non  toto  pectore  exhorreat,  res  esse  superfluas.  Sed  hic  boni  patres,  pro  sua  crassitie,  non  animadvertunt,  quidquid  nobis  gratiae  per  sacramenta  confertur,  nihilo  minus  fidei  imputandum.  Qui  enim  a  sacramentis  fidem  separat,  perinde  facit,  ac  si  animam  a  corpore  tolleret.  Ergo  quemadmodum  evangelii  doctrinam  non  excludimus,  quum  dicimus,  nos  sola  fide  Christi  gratiam  adipisci:  ita  nec  sacramenta,  quorum  eadem  est  ratio,  quum  evangelii  sint  sigilla.  Quidquid  praeterea  hic  attexunt,  hauserunt  ex  lutosis  ranarum  suarum  paludibus.  *)  In  V.  Fatemur  non  alendae  tantum,  sed  augendae  quoque  fidei  destinata  esse  sacramenta.  Sed  aliud  sibi  volunt  cornutae  bestiae.  Fingunt  enim  subesse  vim  magicam  sacramentis,  [pag.  2691  quae  sit  extra  fidem  efficax.  Quo  errore  tollitur,  quae  inter  fidem  et  sacramenta  in  scripturis  perpetua  statuitur  relatio.  Hoc  ut  clarius  intelligant  lectores,  semper  memoria  repetendum  est,  sacramenta  nihil  quam  instrumentales  esse  conferendae  nobis  gratiae  causas,  quae  tunc  demum  prosunt,  suumque  effectum  habent,  quum  fidei  serviunt.  In  VI.  Scoriam  hic,  ut  sunt  praeposteri,  argento  miscent.  2)  Quare  a  nobis  adhibenda  est  distinctio.  Ac  primum  quidem,  si  qui  sint  qui  negent  sacramentis  contineri  gratiam  quam  figurant,  illos  improbamus.  Sed  dum  adiiciunt  cornuti  patres,  per  ipsa  nobis  conferri  gratiam  non  ponentibus  obicem,  totam  sacramentorum  vim  pervertunt.  Semper  enim  ad  vetus  illud  sophistarum  delirium  relabuntur:  etiam  infideles  gratiam,  quae  in  sacramentis  offertur,  percipere,  modo  ne  oppositis  aliis  obicibus  eam  repellant.  Quasi  vero  non  ipsa  per  se  satis  magnum  obstaculum  sit  infidelitas.  Teneamus  ergo,  non  aliter  nos  oblata  in  sacramentis  gratia  potiri,  quam  si  fide  simus  capaces.  Quod  sequitur  continuo  post,  perquam  vel  malitiose  vel  insulse  attexuerunt.  1)  Tout  ce  que  les  Trenteins  adioustent  puis  apres,  est  puise  des  bourbiers  de  leurs  Sorbonnes.  Parquoy  ie  le  laisse  pour  tel  qu'il  est.  2)  Ces  bestes  sont  si  lourdes  qu'elles  meslent  le  blanc  avec  le  noir.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci