|
6:493
REFORMANDAE
ECCLESIAE.
eligant
ad
ecclesiam
gubernandam,
aliamque
rationem
teneant,
necesse
est:
aut
conqueri
desinant,
iure,
quod
sibi
competebat,
se
fuisse
perperam
et
iniuria
spoliatos.
Aut
si
malunt
apertius:
alia
ratione
perveniant
ad
episcopatum,
quam
pervenerint:
alio
more
et
ritu
ordinentur:
munus
suum
plebem
pascendo
[pag.
67]
impleant,
si
pro
episcopis
agnosci
volunt.
Ut
potestatem
nominandi
et
ordinandi
retineant,
iustum
illud
et
serium
doctrinae
vitaeque
examen
restituant:
quod
iam
multis
sacculis
inter
eos
obsolevit.
Quanquam
haec
una
ratio
instar
mille
habenda:
quod
omnem
in
ecclesia
autoritatem
perdidit,
quicunque
se
sanae
doctrinae
hostem
esse
re
ipsa
ostendit,
qualicunque
interea
titulo
se
venditet.
Scitur,
quid
de
haereticis
praecipiant
veteres
synodi:
quam
illis
potestatem
relinquant.
Nominatim
certe
vetant,
ne
quisquam
ab
illis
ordinationem
petat.
Hoc
ergo
ius
tueri
nemo
potest,
nisi
qui
doctrinae
puritate
ecclesiae
unitatem
conservat.
Dicimus
eos,
qui
episcoporum
nomine
hodie
praesident
ecclesiis,
adeo
non
esse
fidos
piae
doctrinae
custodes
ac
ministros,
ut
acerrimi
sint
potius
illius
hostes.
Dicimus
hoc
unum
eos
moliri,
ut
Christo
cum
evangelii
sui
veritate
exstincto
idololatriam,
impietatem,
pessimos
et
exitiales
errores
confirment.
Dicimus
eos
non
verbis
modo
pertinaciter
veram
pietatis
doctrinam
impugnare,
sed
furiose
saevire
in
eos
omnes,
qui
eam
ex
tenebris
eruere
cupiunt.
Adversus
tot,
quibus
renituntur,
impedimenta
studemus
operam
nostram
ecclesiae
impendere.
Ob
hanc
causam
nobiscum
expostulant,
quod
illicitis
modis
in
eorum
possessionem
irruamus.
Quod
ad
formam
aut
caeremoniam
attinet:
digna
res
scilicet,
de
qua
nobis
sint
molesti.
Quia
sacerdotum
apud
nos
manus
non
unguntur,
quia
non
[pag.
68]
flamus
in
eorum
faciem,
quia
alba
eos
et
reliquo
eius
generis
ornatu
non
induimus
:l)
ordinationem
rite
a
nobis
fieri
non
credunt*.
Atqui
nullam
olim
caeremoniam
praeter
manuum
impositionem,
in
usu
fuisse
legimus.
Recentia
sunt
ista,
nec
aliunde
quidquam
habent
commendationis,
nisi
quod
nunc
vulgo
tanta
religione
observantur.
Sed
quid
hoc
ad
rem?
Nam
in
rebus
tantis
maior
quam
hominum
autoritas
quaeritur.
Proinde
quae
ab
hominibus
inventa
sunt,
absque
religione,
quoties
ita
postulat
temporum
conditio,
mutare
licet:
quae
vero
non
ita
pridem
exstiterunt,
multo
minus
habent
momenti.
Calicem
praeterea
et
patenam
in
manum
porrigunt
suis,
quos
creant,
sacerdotibus.
Quorsum?
Ut
eos
ad
sacrificandum
inaugurent.
Sed
quo
mandato?
Neque
enim
aut
apostolis
unquam
hanc
functionem
Christus
iniunxit,
aut
ab
1)
Et
que
nous
ne
les
vestons
point
d'aubes
et
de
chesubles
et
de
tel
bagage.
G.
|