|
7:492
[pag.
263]
In
exemptorum
causis,
constitutio
Innocentii
IV.
quae
incipit:
Volentes,
in
generali
Concilio
Lugdunensi
edita,
servetur:
quam
eadem
sacrosancta
Synodus
innovandam
censuit,
et
innovat.
Addendo
insuper,
quod
in
civilibus
causis
mercedum,
et
miserabilium
personarum
clerici
saeculares,
aut
regulares
extra
monasteria
degentes
quomodolibet
exempti:
etiam
si
certum
iudicem
a
sede
Apostolica
deputatum
in
partibus
habeant.
In
aliis
vero
si
ipsum
iudicem
non
habuerint,
coram
locorum
ordinariis,
tanquam
in
hoc
ab
ipsa
Sede
delegatis
conveniri,
et
iure
medio
ad
solvendum
debitum
cogi,
et
compelli
possint:
privilegiis,
exemptionibus,
conservatorum
deputationibus,
et
eorum
inhibihonibus
adversus
praemissa
nequaquam
valituris.
Curent
Ordinarii,
ut
Hospitalia
quaecunque,
a
suis
administratoribus,
quocunque
illi
nomine
censeantur,
etiam
quomodolibet
exemptis,
fideliter
et
diligenter
gubernentur:
Constitutionis
[pag.
264]
Concilii
Viennensis,
quae
incipit:
Quia
contingit^
forma
servata.
Quam
quidem
Constitutionem
eadem
sancta
Synodus
innovandam
induxit,l)
et
innovat
cum
derogationibus,
in
ea
contentis.2)
IN
SEPTIMAM
SESSIONEM.
Quam
sit
in
qualicunque
certamine
sudandum,
ubi
mala
causa
agitur,
proxima
sessione
experti
erant
venerandi
patres.
Ergo,
ne
se
nimium
fatigarent
secundo
conflictu,
ad
illud
suum
compendium
maluerunt
redire,
ut
fulminatione
rem
transigerent.
Et
sane
dictatorio
ipsorum
stilo
indignum
erat,
rationis
reddendae
subire
molestiam.
Quid
ergo?
Nempe
aera
sonant
Corybantes,
et
clangorem
suum
ingeminant.4)
Expavescite
pueri.
Quisquis
autem
scintilla
virilis
animi
praeditus
erit,
contemptis
nihili
crepitaculis,
quid
tandem
contineant
eorum
placita,
intrepidus,
animoque
composito,
inquiret.
Ego
quam
insulsis
absurditatibus
scateant,
digito
me
ostensurum
profiteor.
In
primum
Canonem.
[pag.
265]
Volunt,
septem
a
Christo
instituta
esse
sacramenta.
Cur
ergo
non
ipsum
iubebant
instituere?
Nobis
cur
succenseant,
nihil
est
causae.
Septenarius
numerus,
quem
sub
anathemate
sanciunt,
non
modo
a
scriptura
nullum
habet
testimonium,
sed
ne
ab
ullo
quidem
probato
autore.
Parum
est:
ex
sacramentis
quae
numerant,
alia
osten-
1)
Iidem
legunt:
praevio.
2)
Iidem:
examinati
et
idonei
reperti.
3)
Al.
nullus
.
.
.
.
possit
.
.
.
.
teneatur.
4)
Que
font-ilz
donc?
Tout
ainsi
qu'en
un
cherivary
ilz
font
sonner
leurs
bassins
et
leurs
poelles.
dimus
suisse
temporaria,
ut
est
infirmorum
unctio:
alia
falso
ita
vocitari,
ut
est
matrimonium.
Planae
et
firmae
sunt
rationes
quibus
id
evincimus.
Quid
enim?
An
dono
sanationum
pollere
se
iactabunt?
Si
eius
doni
symbolum
est
unctio,
nonne
simiae
sunt,
dum
eam
absque
re
usurpant?
Deinde,
quaenam
in
hac
caeremonia
est
promissio,
quae
quidem
ad
nos
pertineat?
Si
gratia
spirituali
et
externo
signo
constat
sacramentum,
quidnam
tale
in
poenitentia
reperient?
Matrimonium
vero
cur
hoc
nomine
censeant,
non
alia
ratio
est,
quam
crassa
monachorum
inscitia:
qui
quum
in
epistola
ad
Ephesios
(5,
,32),
sacramentum
legerent,
pro
mysterio,
et
quidem
de
arcana
Christi
et
ecclesiae
coniunctione,
ad
matrimonium
transtulerunt.
Harum
omnium
rerum
demonstrationes
in
scriptis
nostris
luculentae
exstant
et
copiosae,
quas
boni
patres
una
anathematis
vocula
repellunt.
Id
est
absque
certamine
vincere:
aut
potius
absque
victoria
triumphare.
In
II.
[pag.
266]
Quando
sacramentorum
utriusque
testamenti
idem
est
autor,
eaedem
promissiones,
eadem
veritas,
et
idem
in
Christo
complementum:
1)
Amst
et
G-ott.
duxit.
2)
Sequitur
in
Actis
indictio
futurae
sessionis
in
d.
21.
Aprihs
1547.
|