[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:492  artibus  se  insinuaret.  In  presbyteri  ordinatione  episcopus  suorum  quisque  presbyterorum  concilium1)  adhibebat.  Haec,  quae  in  disputatione  longius  narrari  et  accuratius  confirmari  possent,  obiter  tantum  hic  commemoro:  quia  inde  iudicare  promptum  erit,  quantum  habere  debeat  momenti  hic,  quem  episcopi  nostri  ad  perstringendos  oculos  obiectant,  successionis  fumus.  Hanc  sibi  haereditatem  relictam  a  Christi  apostolis  fuisse  asserunt,  ut  ecclesiis  soli  praeficiant  quos  velint:  et  nos,  quia  praeter  eorum  autoritatem  fungamur  ministerio,  in  suam  possessionem  sacrilega  temeritate  invasisse  conqueruntur.  Unde  probant?  Quia  continuo  tenore  apostolis  successerint.  Verum  an  id  satis  est,  ubi  reliqua  omnia  sunt  dissimilia?  Ridiculum  id  quidem  dictu  foret.  Dicunt  tamen.  In  ipsis  eligendis  nulla  neque  vitae  neque  doctrinae  habetur  ratio.  Populo  erepta  suifragiorum  libertas.  Quin  etiam,  excluso  reliquo  clero,  ad  se  canonici  totam  potestatem  traxerunt.  Ordinationem  quoque  romanus  pontifex  provincialibus  episcopis  ereptam  ^cjli  sibi  arrogat.  Iam  quasi  ad  profanam  dominationem  creati  forent,  nihil  minus  quam  de  gerendo  episcopatu  cogitant.  Denique  quum  videatur  facta  inter  eos  conspiratio,  ne  quid  vel  cum  apostolis  vel  cum  sanctis  ecclesiae  patribus  habeant  simile,  hunc  solum  colorem  obtendunt,  quod  perpetua  serie  ab  illis  descenderint.  Quasi  vero  hanc  legem  [pag.  66]  aliquando  tulerit  Christus,  ut  qualescunque  futuri  essent,  qui  praeessent  suae  ecclesiae,  pro  apostolis  agnoscerentur:  aut  quasi  haereditaria  aliqua  sit  possessio,  quae  ad  indignos,  non  minus  quam  ad  dignos,  transeat.  Adde  quod,  sicut  de  Milesiis  dicitur,  inter  eos  cautum  est,  ne  quem  omnino  bonum  in  coetum  suum  admittant,  aut,  si  forte  per  errorem  admiserint,  ferant.  De  multitudine  loquor.  Nam  paucos  non  nego  inter  eos  bonos  esse.  At  vel  metu  silent,  vel  non  audiuntur.  Qui  ergo  Christi  doctrinam  persequuntur  ferro  et  igni,  qui  neminem  impune  sincere  loqui  de  Christo  sinunt,  qui  veritatis  cursum  impediunt  quibus  possunt  modis,  qui  fortiter  resistunt  ne  ecclesia  quam  afflixerunt  se  iterum  erigat,  qui  quoscunque  bene  et  pie  sentire  de  ecclesiae  salute  suspicantur  arcent  a  ministerio,  vel  si  iam  recepti  sint  extrudunt:  ab  illis  scilicet  exspectandum  erat,  dum  fideles  ministros,  qui  populum  in  religione  pure  instituerent,  ipsi  in  officio  collocarent  suis  manibus.  At  quum  vice  proverbii  usitata  sit  inter  eos  Gregorii  sententia,  privilegium  mereri  amittere,  qui  privilegio  abutuntur,  aut  prorsus  alii  sint,  et  alios  1)  Sic  latini  libri  omnes.  Gallus  tamen  vertit:  chascun  Evesque  appelloit  ses  prestres  pour  user  de  leur  conseil,  quod  omnino  praeferendum  videtur.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci