[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:490  suo  arbitrio  panem  ad  aliam  actionem  convertunt,  illis,  quum  promissione  careant,  nihil  nisi  suum  somnium  superest.  Postremo  doctrinam  mysteriique  enarrationem,  quae  a  populo  exaudiretur,  revocavimus:  quum  ante  sacerdos  non  modo  lingua  extranea  uteretur,  sed  verba,  quibus  panem  et  calicem  putabat  consecrari,  submissa  voce  demurmuraret.  Hic  nihil  habent  reprehensores  nostri  in  quo  nos  carpant,  nisi  quod  Christi  mandatum  simpliciter  sequuti  sumus.  Non  enim  tacito  exorcismo  pani  praecepit,  ut  corpus  suum  fieret:  sed  apostolis  clara  voce  pronunciavit  suum  illis  corpus  se  dare.  Interea  sicut  baptismi,  ita  et  sacrae  coenae  finem,  efficaciam,  utilitatem,  usum  fideliter,  et  qua  possumus  optima  diligentia,  populo  tradimus.  Exhortamur  primum  omnes,  ut  fidem  afferant,  qua  intus  percipiant,  quod  illic  repraesentatur  oculis:  hoc  est,  spirituale  alimentum,  quo  solo  animae  in  vitam  aeternam  pascuntur.  Testamur  Dominum  nihil  hic  signis  polliceri  aut  figurare,  quod  non  re  ipsa  exhibeat.  Corpus  ergo  et  sanguinem  Christi,  et  offerri  in  coena  nobis  a  Domino,  [pag.  62]  et  a  nobis  recipi  praedicamus.  Nec  ita  panem  et  vinum  symbola  esse  docemus,  quin  continuo  addamus,  coniunctam  simul  esse  veritatem,  quam  significant.  Quis,  et  quam  insignis  inde  fructus  ad  nos  redeat,  et  quam  hic  praeclarum  salutis  et  vitae  pignus  habeant  conscientiae  nostrae,  non  tacemus.  Neque  vero  hoc  mihi  negabunt,  quicunque  aliquid  habent  ingenuitatis,  multo  illustriorem  apud  nos  audiri  explicationem  mysterii  huius,  ac  plenioribus  elogiis  eius  commendari  dignitatem,  quam  alibi  usquam  fieri  soleat.  In  ecclesiae  regimine  nihil  habemus  ab  aliis  diversum,  cuius  non  constet  nobis  optima  ratio.  Pastorale  munus  restituimus  tum  ad  regulam  apostolicam,  tum  ad  veteris  ecclesiae  consuetudinem:  ut  quicunque  ecclesiae  praesunt,  doceant.  Eosdem  retinendos  in  gradu  non  esse  contendimus,  nisi  officium  facere  pergant.  In  iisdem  eligendis  plus  religionis  et  curae  adhibendum  esse  admonuimus,  et  ipsi  studuimus  adhibere.  Satis  constat,  quale  examinis  genus  per  suos  suffraganeos,  aut  vicarios  exerceant  episcopi.  Et  ex  ipso  fructu,  qui  inde  manat,  licet  coniecturam  capere.  Nam  quam  inertes  nihilique  homines  passim  ad  sacerdotii  honorem  promoveant,  nihil  attinet  commemorare.  Apud  nos,  etiam  si  qui  ministri  reperiantur  non  magnae  doctrinae,  nullus  tamen  admittitur,  qui  non  mediocriter  saltem  aptus  sit  ad  docendum.  Quod  non  omnes  sunt  magis  absoluti,  id  temporum  potius  calamitati,  quam  nobis,  imputandum,  [pag.  63]  Hoc  tamen  nobis  iure  gloriari  licet,  licebitque  semper,  non  negligenter  delectos  videri  posse  ecclesiarum  nostrarum  ministros,  si  cum  aliis  comparentur.  Quum  autem  in  examine  et  electione  aliquanto  simus  su-   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci