|
6:490
suo
arbitrio
panem
ad
aliam
actionem
convertunt,
illis,
quum
promissione
careant,
nihil
nisi
suum
somnium
superest.
Postremo
doctrinam
mysteriique
enarrationem,
quae
a
populo
exaudiretur,
revocavimus:
quum
ante
sacerdos
non
modo
lingua
extranea
uteretur,
sed
verba,
quibus
panem
et
calicem
putabat
consecrari,
submissa
voce
demurmuraret.
Hic
nihil
habent
reprehensores
nostri
in
quo
nos
carpant,
nisi
quod
Christi
mandatum
simpliciter
sequuti
sumus.
Non
enim
tacito
exorcismo
pani
praecepit,
ut
corpus
suum
fieret:
sed
apostolis
clara
voce
pronunciavit
suum
illis
corpus
se
dare.
Interea
sicut
baptismi,
ita
et
sacrae
coenae
finem,
efficaciam,
utilitatem,
usum
fideliter,
et
qua
possumus
optima
diligentia,
populo
tradimus.
Exhortamur
primum
omnes,
ut
fidem
afferant,
qua
intus
percipiant,
quod
illic
repraesentatur
oculis:
hoc
est,
spirituale
alimentum,
quo
solo
animae
in
vitam
aeternam
pascuntur.
Testamur
Dominum
nihil
hic
signis
polliceri
aut
figurare,
quod
non
re
ipsa
exhibeat.
Corpus
ergo
et
sanguinem
Christi,
et
offerri
in
coena
nobis
a
Domino,
[pag.
62]
et
a
nobis
recipi
praedicamus.
Nec
ita
panem
et
vinum
symbola
esse
docemus,
quin
continuo
addamus,
coniunctam
simul
esse
veritatem,
quam
significant.
Quis,
et
quam
insignis
inde
fructus
ad
nos
redeat,
et
quam
hic
praeclarum
salutis
et
vitae
pignus
habeant
conscientiae
nostrae,
non
tacemus.
Neque
vero
hoc
mihi
negabunt,
quicunque
aliquid
habent
ingenuitatis,
multo
illustriorem
apud
nos
audiri
explicationem
mysterii
huius,
ac
plenioribus
elogiis
eius
commendari
dignitatem,
quam
alibi
usquam
fieri
soleat.
In
ecclesiae
regimine
nihil
habemus
ab
aliis
diversum,
cuius
non
constet
nobis
optima
ratio.
Pastorale
munus
restituimus
tum
ad
regulam
apostolicam,
tum
ad
veteris
ecclesiae
consuetudinem:
ut
quicunque
ecclesiae
praesunt,
doceant.
Eosdem
retinendos
in
gradu
non
esse
contendimus,
nisi
officium
facere
pergant.
In
iisdem
eligendis
plus
religionis
et
curae
adhibendum
esse
admonuimus,
et
ipsi
studuimus
adhibere.
Satis
constat,
quale
examinis
genus
per
suos
suffraganeos,
aut
vicarios
exerceant
episcopi.
Et
ex
ipso
fructu,
qui
inde
manat,
licet
coniecturam
capere.
Nam
quam
inertes
nihilique
homines
passim
ad
sacerdotii
honorem
promoveant,
nihil
attinet
commemorare.
Apud
nos,
etiam
si
qui
ministri
reperiantur
non
magnae
doctrinae,
nullus
tamen
admittitur,
qui
non
mediocriter
saltem
aptus
sit
ad
docendum.
Quod
non
omnes
sunt
magis
absoluti,
id
temporum
potius
calamitati,
quam
nobis,
imputandum,
[pag.
63]
Hoc
tamen
nobis
iure
gloriari
licet,
licebitque
semper,
non
negligenter
delectos
videri
posse
ecclesiarum
nostrarum
ministros,
si
cum
aliis
comparentur.
Quum
autem
in
examine
et
electione
aliquanto
simus
su-
|