[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:488  cereos  postea  addiderunt.  Tantum  dico,  quod  neminem  latet,  eo  ventum  fuisse  aut  superstitionis,  aut  stultitiae,  ut  multo  pluris  fierent  eiusmodi  accessiones,  quam  ipsa  baptismi  veritas.  Praeposteram  quoque  fiduciam  tollere  studuimus,  quae  in  externa  actione  defixa  in  Christum  minime  respiciebat.  Ita  enim,  tam  in  scholis  quam  in  concionibus,  signorum  efficaciam  extulerunt,  ut  homines  ad  Christum  non  dirigendo  visibilibus  elementis  confidere  docerent.  Postremo  revocavimus  antiquum  morem,  ut  cum  doctrina  in  ecclesiis  nostris  administraretur.  Porro  [pag.  58]  diligenter  et  optima  fide  tum  utilitatem  quam  nobis  affert,  tum  legitimum  ipsius  usum  exponimus,  ut  ne  adversarii  quidem  habeant  in  hac  parte  quod  reprehendant.  Nihil  autem  magis  alienum  a  sacramentorum  natura,  quam  inane  spectaculum  populo,  absque  mysterii  enarratione,  exhiberi.  Notum  est  illud,  quod  ex  Augustino  sumptum  refert  Gratianus:  Nihil  aquam  esse,  nisi  elementum,  si  desit  veibum.  De  quo  autem  verbo  sentiat,  continuo  interpretatur,  quum  inquit:  Hoc  est  verbum  fidei,  quod  praedicamus.  Novum  ergo  adversariis  nostris  videri  non  debet,  si  nos  signi  exhibitionem,  a  mysterii  intelligentia  separatam,  improbamus:  Est  enim  sacrilegum  divortium,  quod  ordinem  a  Christo  positum  evertit.  Tametsi  aliud  praeterea  vitium  in  vulgari  et  alibi  usitata  administratione  accedit,  quod  pro  religione  habent,  non  intelligi:  qualiter  in  magicis  incantamentis  fieri  solet.  Iam  vero  sacrosanctam  Domini  coenam,  alte^-  rum  christianae  ecclesiae  sacramentum,  non  pollutam  modo,  sed  prope  abolitam  fuisse,  ante  dixi.  Quo  magis  in  ea  repurganda  laborandum  ^obis  fuit.  Primo,  impium  illud  de  sacrificio  commentum,  quod  multas  absurditates  continebat,  revellere  ex  hominum  animis  necesse  fuit.  Praeterquam  enim  quod  contra  disertam  Christi  institutionem  erectus  fuerat  oblationis  ritus,  addita  fuerat  pestilentissima  opinio,  actionem  illam  expiationem  esse  pro  peccatis.  Ita  sacerdotii  dignitas,  quae  in  solum  Christum  [pag.  59]  competebat,  ad  homines  mortales,  et  virtus  mortis  ipsius,  ad  horum  opus  translata  fuerat.  Inde  quoque  fluxerat  applicatio  pro  vivis  et  mortuis.  Abrogata  igitur  commentitia  illa  immolatione  communionem  restituimus,  quae  maxima  in  parte  obsoleverat.  Modo  enim  semel  quotannis  accederent  homines  ad  mensam  Domini,  toto  anni  cursu  satis  putabant  esse,  si  spectarent  quod  a  sacerdote  agebatur:  coenae  quidem  dominicae  praetextu:  sed  ita  ut  nullum  illic  coenae  vestigium  exstaret.  Quae  enim  sunt  Domini  verba?  Accipite,  inquit,  et  distribuite  inter  vos.  In  missa  vero,  pro  receptione,  oblationis  simulatio:  distributio  nulla,  ac  ne  invitatio  quidem:  sacerdos  enim,  quasi  resectum  a  reliquo  corpore  membrum,  soli  sibi  parat,  et  solus   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci