|
5:488
stare
se
posse
confidat?
Hinc
reputa,
quo
animo
ad
legitimum
consessum
sit
descensurus.
Est
et
rationi
consonum,
quum
res
religionis
pt
fidei
pertineant
ad
omnes
Christianorum
provincias,
ut
omnium
votis
componantur
ex
quorum
consilio
et
autoritate
si
quid
in
religione
erit
mutandum
vel
corrigendum,
id
immutetur
et
corrigatur.
Sane
consonum,
nec
unquam
vel
ab
una
ecclesia
componentur,
siquidem
ex
verbo
Dei
id
fiat,
quin
communibus
omnium
Christianorum
votis
componantur.
Hoc
enim
perpetuis
consentientibusque
votis
ubique
terrarum
suspirant,
ut
Christi
religio,
quae
diu
adeo
misere
collapsa
afflictaque
fuit,
aliquando
excitetur
et
quasi
postliminio
reversa
suaeque
integritati
ac
puritati
restituta
vigeat
ac
floreat.
Verum
si
unus
quilibet
Christianus
simul
ac
Domini
vocem
audierit,
quocunque
vocatur
sequi
debet,
etiam
si
totus
orbis
reclamet
ac
repugnet,
multo
minus
impediri
aut
retardari
debet,
si
sint
qui
se
comites
adiungere
cunctentur.
Quod
si
hoc
privati
cuiusque
[fol.
28]
officium
est,
quid
ecclesiis
est
faciendum
aut
nationibus
quibus
Dominus
veritate
sua
illucet,
ut
se
in
rectam
viam
recipiant?
An
non
protinus,
postposito
omnium
hominum
respectu,
suscipere
debent
quod
mandatur?
Neque
enim
timendum
est
ne
in
eo
rem
ingratam,
taceo
iniuriam,
aliis
ecclesiis
iacturae
sint.
Omnes
enim
id
Christiani,
omnes
ecclesiae
Christi
primum
in
votis
habent,
ut
Christus,
sicut
unus
est
dominus
et
magister,
ita
ubique
cum
summa
reverentia
et
observantia
audiatur.
Sed
nec
spiritus
Christi,
si
invocetur,
deesse
ecclesiis
sustinebit,
quo
docente
non
tantum
intelligant,
quid
recipiendum,
quidve
reiiciendum
sit,
sed
etiam
ad
pacis
unitatisque
studium
dirigantur.
Sic
fiet
ut
agnita
priorum
ecclesiarum
resipiscentia,
posteriores
se
libenter
accommodent.
Et
sicut
1)
ea
quae
restitui
flagitant
protestantes,
sic
clare
in
divinis
literis
tradita,
quae
correcta
volunt
tam
aperte
a
Deo
improbata
et
damnata,
ut
multos
propterea
convenire,
quo
obscura
plenius
illustrentur,
involuta
explicentur,
dubia
confirmentur,
nihil
necesse
sit.
At
ut
commodum
esse
demus
plures
nationes
de
reformatione
communiter
consultare,
an
est
tamen
propterea
uni
aut
alteri
perseverandum
in
manifestis
religionis
vitiis,
adeoque
in
repulsa
regni
Christi,
quia
caeterae
nationes
Antichristi
arte
aut
vi
impeditae,
consilium
hoc
suscipere
in
praesentia
vel
non
volunt
vel
non
possunt?
1)
Quae
hic
sequuntur
minus
sana
nobis
videntur.
Sensus
quidem
satis
perspicuus,
verum
in
phraseos
tenore
elucidando
haeremus,
et
vel
autor
em
ipsum
vel
correctorem
hbri
humani
aliquid
passum
esse
credimus.
Quid
si
pro
:
sicut,
reponeremus:
simul?
|