[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:487  DE  NECESSITATE  sic  docemus:  semper  deesse  bonis  fidelium  operibus  summam  puritatem,  quae  Dei  conspectum  ferre  possit:  imo  etiam  quodammodo  inquinata  esse,  si  summo  iure  examinentur.  Verum  ubi  semel  fideles  in  gratiani  adoptionis  [pag.  56]  recepit  Deus,  non  eorum  modo  personas  amplecti  et  amare,  sed  opera  etiam,  ut  ea  mercede  dignetur.  In  summa,  sicut  de  homine  dictum  est,  ita  de  operibus  censemus:  iustificari  scilicet  ea,  non  propria  dignitate,  sed  merito  unius  Christi:  dum  vitia,  quibus  alioqui  displicerent,  Christi  sacrificio  sepeliuntur.  Haec  admonitio  perquam  utilis  est  cognitu,  tum  ad  homines  in  Dei  timore  retinendos,  ne  operibus  suis  arrogent,  quod  ex  paterna  Dei  benevolentia  provenit:  tum  ad  eos  optima  consolatione  erigendos,  ne  animos  despondeant,  dum  operum  suorum  vel  immunditiem  vel  imperfectionem  reputant:  quum  audiant  paterna  Dei  indulgentia  eam  sibi  ignosci.  Doctrinam  sequuntur  sacramenta,  in  quibus  nihil  est  a  nobis  correctum,  quod  non  firma  testataque  Dei  1)  autoritate  defendere  liceat.  Quum  septem  esse  crederentur  a  Deo  instituta,  quinque  ex  eo  numero  sustulimus,  ac  demonstravimus,  caeremonias  esse  humanitus  introductas,  excepto  coniugio:  quod  a  Deo  quidem  mandatum,  sed  minime  ut  sacramentum  foret,  agnoscimus.  Neque  vero  de  nihilo  litigamus,  quum  ritus  hominum  consilio  superadditos,  etiam  si  alias  non  mali  essent  nec  inutiles,  separamus  a  sacrosanctis  illis  symbolis,  quae  et  ore  suo  nobis  commendavit  Christus,  et  testimonia  esse  voluit  spiritualium  donorum:  quae  ut  non  sunt  in  hominum  potestate,  ita  de  iis  testari  minime  possunt.  Non  est  profecto  res  vulgaris,  obsignare  cordibus  nostris  arcanam  Dei  benevolentiam,  Christum  offerre  et  repraesentare,  [pag.  57]  quae  in  ipso  percipimus  bona.  Hoc  officii  quum  habeant  Christi  sacramenta,  non  discernere  ab  illis  ritus  ab  hominibus  profectos,  coelum  terrae  miscere  est.  Quanquam  hic  duplex  error  invaluerat,  quod  sublato  inter  divina  et  humana  discrimine,  nimium  derogabant  sacro  Dei  verbo,  quo  tota  vis  sacramentorum  constat:  et  quod  Christum  falso  eorum  esse  autorem  putabant,  quae  non  nisi  ab  hominibus  habebant  originem.  Ex  baptismo  similiter  multa  additamenta,  quae  partim  inutilia,  partim  ob  superstitionem  noxia  erant,  rescidimus.  Scitur  quam  baptisandi  formam  acceperint  a  Christo  apostoli,  quam  observaverint  sua  aetate,  quam  denique  posteris  reliquerint.  Haec  simplicitas,  quae  Christi  autoritate  et  apostolorum  usu  comprobata  erat,  posterioribus  saeculis  non  satisfecit.  Non  disputo  in  praesentia,  quam  iustis  rationibus  fuerint  adducti,  qui  chrisma,  sal,  sputum,  1)  Dei  omittunt  omnes  praeter  ed.  principem  et  versionem  gallicam.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci