[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


6:484  male  affecti  sunt,  quod  paulo  saniore  sunt  iudicio,  contradicere  in  hac  parte  nobis  non  audent.  Certe  nihil  ab  aliis  differimus,  sicut  dixi,  nisi  quod  nos  hominem,  inopiae  impotentiaeque  suae  convictum,  melius  ad  veram  humilitatem  erudimus,  ut  abdicata  in  totum  sui  fiducia  in  Deum  totus  recumbat;  item  ad  gratitudinem,  ut  Dei  beneficentiae  quidquid  habet  boni  transscribat,  sicut  revera  ab  ipso  est:  illi  vero  perversa  propriae  virtutis  opinione  inebriatum  praecipitant  ad  ruinam,  et  impia  adversus  Deum  arrogantia  inflant,  ne  sibi  minus  quam  Deo  iustitiae  gloriam  assignet.  Accedit  et  tertium  malum,  quod  totae  eorum  de  naturae  corruptione  disputationes  in  crassioribus  carnis  concupiscentiis  fere  subsidunt:  interiores  vero  morbos,  qui  longe  sunt  capitaliores,  non  attingunt.  Ita  fit,  ut  qui  in  eorum  schola  sunt  instituti  in  teterrimis  peccatis,  modo  sint  occulta,  sibi  secure  ignoscant,  quasi  nihil  peccent.  Sequitur  postea  quaestio  de  operum  merito  ac  [pag.  5  L]  dignitate.  Nos  vero  et  bona  opera  ornamus  veris  laudibus,  neque  negamus  mercedem  illis  repositam  esse  apud  Deum.  Sed  tribus  exceptionibus  utimur,  in  quibus  totus  disputationis,  quae  adhuc  de  hominum  salute  reliqua  est,  cardo  vertitur.  Primum  dicimus,  qualiacunque  sint  ullius  hominis  opera,  non  aliunde  tamen  iustum  coram  Deo  censeri,  quam  ex  gratuita  misericordia,  quod  Deus,  citra  aliquem  operum  respectum,  gratis  eum  in  Christo  amplectitur,  Christi  iustitiam  illi  tanquam  propriam  imputando.  Hanc  nos  fidei  iustitiam  vocamus:  quum  homo  scilicet,  vacuus  et  exinanitus  omni  operum  fiducia,  hanc  sibi  unicam  rationem  esse  statuit,  qua  Deo  sit  acceptus,  quum  iustitiam,  quae  sibi  deest,  a  Christo  mutuatur.  In  eo  mundus  semper  hallucinatur  (nam  hic  omnibus  fere  sacculis,  grassatus  est  error)  quod  hominem,  utcunque  ex  parte  deficiat,  mereri  tamen  aliquousque  operibus  gratiam  apud  Deum  imaginatur.  At  scriptura  omnes  maledictos  esse  pronunciat,  qui  non  ad  plenum  observaverint,  quaecunque  scripta  sunt  in  libro  legis.  Huic  maledictioni  subiacere  necesse  est,  quotquot  ab  operibus  aestimantur:  eximitur  autem  nemo,  nisi  qui  operum  fiducia  in  totum  valere  iussa,  Christum  induit,  ut  in  illo  iustus,  gratuita  Dei  acceptione,  censeatur.  Inde  ergo  iusti  sumus,  quod  nos  Deus  nullo  operum  nostrorum  sed  solo  Christi  intuitu  sibi  reconciliat,  et  ex  filiis  irae  gratuita  adoptione  filios  suos  facit.  Quamdiu  enim  opera  nostra  respicit,  causam  [pag.  52]  non  invenit,  cur  nos  amare  debeat.  Quamobrem  necesse  est  ut  sepultis  peccatis  nostris  Christi  obedientiam^  quae  sola  eius  conspectum  sustinere  potest,  acceptam  nobis  ferat,  eiusque  merito  nos  amplexetur  pro  iustis.  Haec  est  clara  et  perpetua  scripturae  doctrina,  quae  testimonium  quidem,  ut  ait  Paulus,  habet  a  lege  et  prophetis  (Itorn.15,  21),  sed  per  evangelium  sic  expli-   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci