[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


7:483  483  ACTA  SYNODI  TRIDENTINAE  484  aut  eorum  dictatoribus  monachis.  1)  Tantum  insulsum  illud,  de  fide  informi  et  formata,  suum  dogma  volebant  stabilire.  Hinc  illud,  quod  veram  [pag.  243]  esse  fidem  contendunt,  quae  tamen  sit  mortua.  Quasi  vero  animae  vita  possit  esse  fides  (quemadmodum  eam,  ex  perpetua  scripturae  doctrina,  eleganter  ipsam  nuncupat  Augustinus)  quae  ipsa  viva  non  sit.  Idem  valet,  quod  christianos  esse  contendunt,  qui  nihil  habent  caritatis.  Ita  ut  anathema  pronuncient  si  quis  secus  sentiat.  Nempe  ergo  spiritum  sanctum  anathematisant,  qui  falsam  christianismi  professionem  deridet,  ac  pro  nihilo  ducit.  Paulus  Israelitas  esse  negabat,  qui  non  essent  veri  Abrahae  filii.  Verum  quoque  christianismum  definit,  quum  deponitur  vetus  homo:  et  ab  iis,  qui  pie  non  vivunt,  Deum  abnegari  pronunciat.  In  XXIX.  Prius  membrum,  una  cum  autore  eius  Novato,  nos  quoque  exsecramur.  Quod  ad  secundum  attinet,  si  non  recipiuntur  in  gratiam  lapsi,  nisi  per  poenitentiae  sacramentum:  quid  Petro  fiet:  cui  post  tam  horribilem  casum  defuit  quod  plus  quam  necessario  exigunt  remedium?  2)  Imo  quid  fiet  tot  hominum  myriadibus,  quibus,  per  aliquot  saecula,  ignota  fuit  auricularis  ista  confessio,  quam  nunc  ianuam  salutis  esse  fingunt?  Nam  quod  Christi  et  apostolorum  magisterio  gloriantur,  hac  in  parte  nimis  impudenter  faciunt:  quum  de  confessione  ante  annos  quadringentos,  [pag.  244]  legem  nullam  exstitisse,  etiam  ex  eorum  historiis  constet.  Ergo  si  tam  improbis  figmentis  fidem  haberi  velint,  non  modo  omnia  vetustatis  monumenta  ex  hominum  memoria  exterminent,  necesse  erit:  sed  ut  hominibus  etiam  iudicium  mentemque  adimant.3)  In  XXX.  Culpa  remissa,  poenae  reatum  manere  volunt.  Atqui,  remissae  culpae  fructum  hunc  ubique  scriptura  commemorat,  quod  flagella  sua  removet  Deus,  ac  irae  suae,  ultionisque  oblitus,  nos  benedicit.  Et  quum  David  beatos  esse  clamat,  quibus  non  imputat  Deus  peccata  (Psal.  32,  1),  non  solam  profecto  culpae  remissionem  designat,  sed  de  poena  loquitur  potissimum.  Et  quis,  obsecro,  finis  erit  aut  modus,  si  de  peccatis  hominum  poenas  exigere  incipiat  Deus:  quae  et  numero  sunt  infinita,  et  pondere  tam  gravia,  ut  centesima  pars  ad  profundissimos  usque  inferos  nos  deprimat?  Facile  quidem  est  patribus,  diabolica  securitate  ebriis,  temporales  vocare  poenas:  quibus  peccatum  fere  nullum  est,  nisi  quis  hominem  occiderit:  quibus  scortatio  vix  leviculum  est  erra-  1)  Or  cela  passe  le  cerveau  de  Messieurs  les  Prelatz,  et  les  cafardz  qui  les  ont  embouchez.  2)  Add.  assavoir  leur  confesse.  3)  Add.  brief,  qu'ilz  les  facent  du  tout  bestes.  tum:  1)   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci