[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


7:482  tenet.  Tum  nos  censeri  iustos,  quum  accepti  sumus  [pag.  241]  Deo,  iam  ante  probatum  est.  Hinc  quoque  mutuantur  opera  quidquid  habent  gratiae.  In  XXV.  Recte  Solomon,  quum  admonet  (Pro.  16,  2),  homini  rectas  videri  vias  suas,  at  Deum  corda  ponderare.  Unde  enim  fit,  ut  hanc  exsecrationem  cornuti  asini  fundant,  nisi  quod  perversa  opinionis  suae  trutina,  non  Dei  ponderibus  examinant?  Dei  iudicio  nihil  est  sincerum  nec  probum,  nisi  quod  ex  perfecto  eius  amore  manat.  Si  nunquam  eo  usque  reformatur  in  hac  vita  cor  hominis,  quin  multis  vitiis  laboret,  quin  distrahatur  cupiditatibus  variis,  quin  saepe  mundi  illecebris  titilletur:  aliquid  inde  inquinamenti  semper  trahant  opera,  necesse  est.  Nullum  ergo  opus  quod  non  sit  peccatum,  nisi  ex  gratuita  aestimatione  pretium  acquirat.  In  XXVI.  Nihil  mirum,  tam  esse  audaces,  qui  nullo  unquam  serio  divini  iudicii  affectu  tacti  fuerunt.  Exspectent  sane  pro  bonis  operibus  vitam  aeternam:  modo,  autore  Paulo,  nos  eam  ex  Dei  gratia  speremus.  At  gratiam,  sic  loquendo,  non  evertunt.  Tametsi  dimidia  ex  parte  relinquunt  gratiae  nomen:  quamdiu  tamen,  in  quaerenda  salutis  causa,  ad  opera  circumspectant  conscientiae,  si  trepidatione  vacillant,  vae  illis:  quia  fidei  certitudine  exciderunt:  [pag.  242]  si  quid  certi  sibi  audent  polliceri,  vae  iterum:  quia  diabolica  arrogantia  sunt  inflatae.  Maneat  ergo  illud  Pauli,  non  ex  lege  esse  haereditatem,  sed  ex  fide,  ut  secundum  gratiam  firma  sit  promissio  omni  credenti  (Rom.  4,  ll).  In  XXVII.  Quemadmodum  peccatum  quodvis,  quoniam  Dei  lege  damnatum  est,  mortale  esse  fatemur,  et  sentimus  :  ita  ex  infidelitate  manare  omnia,  vel  saltem  ex  fidei  defectu,  spiritus  sanctus  docet.  Mors  sane  aeterna  est  Dei  maledictio,  quae  adulteris,  et  furibus,  et  periuris  denunciatur  :  at,  ubicunque  regnabit  fides,  iram  Dei,  peccatis  omnibus  expulsis,  non  secus  avertet,  ac  si  quis  ignem  exstingueret,  subducto  ligno.  In  XXVIII.  Semen  aliquod  fidei  manere  in  homine,  licet  suffocatum,  etiam  inter  gravissimos  lapsus,  non  nego.  Id  quantulumcunque  est,  particulam  fateor  esse  verae  fidei:  addo  etiam,  vivae:  quando  aliter  non  posset  ex  ea  oriri  fructus.  Verum  quoniam  non  apparet  ad  tempus,  nec  se  usitatis  signis  exserit,  perinde  habetur  atque  emortua,  quoad  sensum  nostrum.  Sed  nihil  tale  in  mentem  venit  patribus,  31   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci