|
20:482
aliquando
tuis
literis
amice
admonueris
de
illa
sua
postrema,
tum
de
praedestinatione,
tum
de
libero
arbitrio,
longe
a
priore
diversa
doctrina.
Non
dubito
etiam
quin
ille,
ut
erat
humanus
et
tibi
amicissimus
atque
familiaris,
adde
et
qui
(scio)
te
tuasque
admonitiones,
idque
merito,
magni
faciebat:
non
dubito,
inquam,
quin
ille
vir
Dei
literis
tuis
responderit.
Est
autem
negotium
mihi
cum
hominibus
non
tantum
plus
quam
Lutheranis
in
re
sacramentaria,
sed
(quod
peius
est)
fere
Pelagianis
in
articulo
de
praedestinatione,
libero
arbitrio
et
gratia
Dei.
Quoniam
vero
urgent
postremos
Philippi
locos,
et
autoritas
Philippi,
ut
scis,
magna
est
et
semper
fuit
in
Germania:
idcirco
si
possem
ex
ipsius
literis
demonstrare,
illum
non
ita
impie
de
articulis
sensisse,
quemadmodum
ipsi
adversarii
eius
locos
communes
interpretantur,
foret
bonae
causae
operae
pretium.
Si
quas
igitur
habes
iis
de
rebus
illius
ad
te
literas,
quae
ad
promovendam
bonam
causam
aliquid
valeant,
eas
ad
nos
mittas
per
Christum
servatorem
rogo.
Ego
vero
sancte
promitto,
ubi
illis
usus
fuero,
me
bona
fide
remissurum:
feceris
rem
causae
utilem
et
amicis
gratissimam.
De
rebus
nostris
nihil
adhuc
scribo
quia
nondum
plene
licet.
Hoc
tantum
possum
scribere
et
affirmare,
rem
esse
in
eo
statu
ut
Domini
non
possint
doctrinam
a
me
hic
ut
piam
traditam,
et
a
Marbachio
ut
impiam
improbatam
damnare,
quin
etiam
scientes
et
volentes
tum
doctrinam
(ut
interim
de
aperto
Dei
verbo
et
de
Patribus
nihil
dicam)
a
M.
Bucero
in
hac
schola
et
ecclesia
traditam:
et
praeter
Capitulum
nostrum
duas
etiam
Germaniae
academias,
Marpurgensem
et
Heidelbergensem
damnent.
Quum
enim
viderem,
mihi
ab
illis
hominibus
non
solum
disputationem
sed
etiam
omne
amicum
et
privatum
colloquium
denegari,
interim
tamen
perpetuo
etiam
e
pulpitis
sanam
doctrinam
damnari,
et
me
tanquam
haereticum
apud
Dominos
et
per
totam
urbem
traduci,
addere
etiam
eam,
quam
ipsi
contra
me
docent
doctrinam,
doctrinam
esse
omnium
ecclesiarum
quae
Augustanam
confessionem
amplexae
sunt,
ego
volui
videre
an
ita
se
res
haberet*
Veni
itaque
Heidelbergam
et
Marpurgum:
contuli
cum
illis
theologis.
Utraque
academia
non
solum
doctrinam
nostram
probavit,
sed
etiam
aliis
scripturarum
testimoniis
confirmavit,
et
amplissimum
sanae
doctrinae
testimonium
mihi
dederunt.
Neque
hoc
solum,
sed
etiam
rogarunt
ut,
si
Argentinae
esse
non
possim,
ad
se
veniam
ibique
doceam.
Pistorius
non
solum
iudicio
academiae
Marpurgensis
subscripsit,
sed
scripsit
etiam
graves
literas
de
hac
doctrina
ad
D.
Sturmium,
idque
in
hunc
finem
ut
eas
senatui
ostenderet.
Scribit
enim,
se
vehementer
mirari
quid
hoc
sit
quod
doctrinam
illam
Christi,
quam
antea
hic
docuerat
Bucerus*
quamque
senatus
magno
plausu.
31
|