|
31:48
ne
perfecte
floreat
regnum
Christi,
non
tamen
huius
prophetiae
effectum
abolet:
dum
Christus
dispersas
reliquias
undique
colligit,
et
in
misera
vastitate
suos
retinet
sacro
fidei
vinculo
coniunctos:
ut
non
unus
duntaxat
angulus,
sed
totus
orbis
eius
imperio
subiaceat.
Adde
etiam
quod
utcunque
ferociant
impii,
eiusque
dominationem
repudient:
non
tamen
sua
contumacia
ius
et
potestatem
ipsius
redigunt
in
nihilum:
quo
etiam
pertinet
quod
proxime
sequitur.
9.
Conteres
eos
virga
ferrea,
quasi
vas
figuli
confringes
eos.
Hoc
diserte
expressum
est,
ut
sciremus
potentia
instructum
esse
Christum,
qua
invitis
quoque
et
reluctantibus
imperet.
Subindicat
enim
David
non
omnes
sponte
iugum
subituros,
sed
multos
fore
praefractos
ac
rebelles,
quos
tamen
violenter
domitos
in
ordinem
coget.
Regni
quidem,
de
quo
loquitur,
species
et
decor
in
eo
magis
refulget,
quod
voluntarius
populus
ad
diem
occurrit
ut
se
morigerum
praebeat:
sed
quia
maior
pars
indocili
ferocia
sese
contra
attollit,
necesse
fuit
hoc
quoque
adiungi,
talibus
obstaculis
superiorem
fore
hunc
regem.
Atque
huius
quidem
bellicae
virtutis
speciem
exhibere
coepit
Deus
in
persona
Davidis,
a
quo
scimus
hostes
quamplurimos
armis
fuisse
victos
ac
prostratos:
sed
in
Christo
plenior
constat
veritas,
qui
non
gladio
vel
hasta,
sed
spiritu
oris
sui
impios
ad
interitum
usque
percutit.
Mirum
tamen
videri
posset,
quum
prophetae
alibi
Christi
mansuetudinem,
clementiam
et
facilitatem
celebrent,
hic
rigidum
et
austerum,
plenumque
terroris
describi.
Sed
quia
severa
haec
ac
formidabilis
dominatio
nonnisi
ad
incutiendum
hostibus
metum
posita
est,
humanitati,
quia
suos
Christus
blande
et
suayiter
fovet,
minime
contraria
est.
Nam
ut
se
placidis
ovibus
amabilem
pastorem
exhibet,
ita
feras
bestias
necesse
est
ac
eo
durius
tractari,
ut
earum
truculentiam
vel
corrigat,
vel
compescat.
Itaque
Psalmo
110,
5.
postquam
laudata
est
piorum
obedientia,
simul
potentia
armatur
Christus,
qua
reges
et
exercitus
sibi
adversos
in
die
irae
suae
perdat.
Et
certe
utrumque
illi
apte
tribuitur:
quia
a
patre
missus
est
ut
pauperes
ac
miseros
salutis
nuntio
exhilaret,
captivos
solvat,
aegrotos
sanet,
tristes
et
afflictos
ex
mortis
tenebris
educat
in
lucem
vitae,
Ies.
61,
1.
Rursum
quia
multi
sua
ingratitudine
eius
in
se
vindictam
provocant,
ad
subigendam
eorum
duritiam
quodammodo
novam
personam
induit.
Sed
quaeritur
quodnam
sit
ferreum
istud
sceptrum
quod
Christo
in
manum
dedit
pater
ad
frangendos
hostes.
Respondeo
pro
armis
omnibus
spiritum
oris
sui
ei
sufficere,
sicuti
nuper
ex
Iesaia
citavi.
Ergo
ut
digitum
non
moveat
Christus,
lo-
|