[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


7:478  dent.  Caritatem  negant  oportere  excludi,  quae  per  spiritum  sanctum  diffunditur  in  corda  nostra  (Rom.  5,  5).  Et  iam  secundo  hoc  testimonium  ita  depravant.  At  Paulum  non  de  nostra  ipsorum  caritate  illic,  sed  de  paterno  Dei  erga  nos  favore  loqui,  contextus  indicat:  [pag.  234]  nam  consolationem  in  rebus  omnibus  adversis  hanc  proponit,  quod  spiritus  nobis  suggerat  divinae  erga  nos  benevolentiae  testimonium.  Porci  isti  in  contrariam  partem  detorquent,  non  pudefieri  nos  sperando,  quia  Deum  diligamus.  Et  simul  ac  gutture  insonuerint,  suos  ructus  instar  oraculorum  haberi  volunt.  Eiusdem  est  notae,  quod  ex  gratia  iustificante  habitum  faciunt:  Dei  favorem  esse  negant.  At  vero  plus  quam  clara  sunt  scripturae  verba  in  contrariam  partem:  nam  Paulus  quum  dicit  imputari  credentibus  mercedem  non  secundum  debitum  (Rom.  4,  4.  16),  sed  secundum  gratiam:  item,  haereditatem  esse  ex  fide,  ut  sit  secundum  gratiam:  quis  aliter  exponet,  obsecro,  quam  de  gratuito  favore?  Et  quid  aliud  propositum  gratiae  significat?  In  primis  vero  illustris  est  locus  Ephes.  L  capite  (v.  6),  ubi  docet,  patrem  nos  sibi  reddidisse  gratiosos  in  filio,  verbum  ex  verbo  deducens.  In  XII.  Non  placet  venerandis  patribus,  fidem  iustificantem  esse  fiduciam,  qua  misericordiam  Dei  peccata  propter  Christum  remittentis  amplectimur.  At  placet  spiritui  sancto  qui  per  os  Pauli  sic  loquitur:  Nos  gratis  iustificatos  esse  Dei  gratia,  per  redemptionem  quae  est  in  Christo:  quem  Deus  propitiationem  constituit,  per  fidem,  quae  est  in  sanguine  eius,  in  [pag.  235]  remissionem  praecedentium  delictorum  (Rom.  3,  23).  Nec  aliter  potest  exponi  quod  dicit  postea:  nos  fide  iustificatos  pacem  habere  cum  Deo  (Rom.  5,  1).  Unde  enim  id,  nisi  quod  tunc  demum  tranquillae  sunt  conscientiae,  dum  in  misericordia  Dei  acquiescunt?  Quod  etiam  diserte  continuo  post  exprimit  (v.  5),  addita  ratione,  quod  caritas  Dei  in  corda  nostra  diffusa  sit  per  spiritum  sanctum,  qui  scilicet  nobis  gratuitae  adoptionis  testis  est:  nec  id  modo,  sed  etiam  arra  et  sigillum  (2  Cor.  5,  5).  Item  alibi:  In  Christo  habemus  securitatem  et  aditum  cum  fiducia,  quae  est  per  fidem  eius  (Ephes.  3,  12).  Eadem  ratione  evangelium  ideo  appellat  doctrinam  fidei,  potius  quam  legem  (Rom.  10,  8).  Porro  alibi  evangelium  praedicat  legationem  esse  reconciliationis  (2  Cor.  5,  20).  In  XIII.  Id  sibi  tamen  vult  Paulus,  quum  exinanita  fide,  abolitam  esse  promissionem  concludit  (Rom.  4,  14).  Id  sibi  vult  vocabulum  nXfjQotpoQtcic,  quo  aliquoties  idem  utitur.  Proinde  non  aliter  censet  rite   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci