[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


7:477  477  CUM  ANTIDOTO.  478  cunque  in  sophistica  non  sunt  exercitati.  Prius  in  suis  placitis  unicam  formalem  iustificationis  nostrae  causam  esse  asserebant,  [pag.  232]  iustitiam  Dei:  nunc  anathematizant,  qui  formaliter  nos  Christi  obedientia  iustos  esse  dicunt.  Sed  alio  sensu.  Video  equidem,  vel  saltem  subolfacio.  Sed  quotusquisque  ambiguitate  non  falletur?  Quanquam  fieri  potest,  ut  quam  forte  alicubi  legerint  sententiam,  non  intellectam  audacter  damnent:  nam  sicut  impie  dicetur,  nobis  Christi  iustitiam  exemplar  duntaxat  vel  typum  esse:  ita  si  quis  formaliter,  hoc  est,  non  qualitate,  sed  imputatione  iustos  esse  doceat,  ut  significet  in  praedicamento  relationis  sitam  esse  nostram  iustitiam,  nihil  in  eo  erit  reprehensione  dignum:  atqui  ad  utrumque  senbum  extenditur  adverbium  formaliter.  1)  In  XI.  Hoc  semper  lectoribus  testatum  esse  volo,  quoties  in  hac  quaestione  nominamus  solam  fidem,  non  mortuam  a  nobis  fingi,  et  quae  per  caritatem  non  operatur:  sed  ipsam  statui  unicam  iustificationis  causam.  Fides  ergo  sola  est  quae  iustificet:  fides  tamen  quae  iustificat,  non  est  sola  (Galat.  5,  6;  Rom.  3,  22).  Quemadmodum  solis  calor  solus  est  qui  terram  calefaciat:  non  tamen  idem  in  sole  est  solus,  quia  perpetuo  coniunctus  est  cum  splendore.  Quare  totam  regenerationis  gratiam  non  separamus  a  fide:  sed  vim  iustificandi,  ac  facultatem  fidei  in  solidum,  ut  necesse  est,  vindicamus.  Neque  vero  [pag.  233]  tam  nos,  quam  Paulum  anathematizant  patres  Tridenticolae,  cuius  ea  est  definitio:  iustitiam  nominis  constare  peccatorum  remissione.  Verba  sunt  capite  ad  Romanos  quarto.  Beatum  hominem  dicit  David  (Psal.  32,  1),  cui  Deus  acceptam  fert  iustitiam,  sine  operibus:  beati,  quorum  remissae  sunt  iniquitates.  Videmus  ut  beatitudo  et  iustitia  idem  Paulo  significent.  Ubi  vero  utramque,  nisi  in  sola  peccatorum  remissione,  collocat?  Idem  sibi  volunt  quae  tradit  capite  secundae  ad  Corinthios  quinto  (v.  19)  :  Erat  Deus  in  Christo  mundum  sibi  reconcilians,  non  imputando  hominibus  peccata.  Nam  mox  quomodo  ad  nos  perveniat  illa  reconciliatio,  subiicit  (v.  20  seq.):  Legatione,  inquit,  fungimur,  quasi  Christi  nomine  obsecrantes.  Eum  qui  non  noverat  peccatum,  pro  nobis  peccatum  fecit:  ut  simus  iustitia  Dei  in  illo.  En  ut  Christi  sacrificio  reconciliati  Deo,  simul  etiam  iusti,  et  quidem  in  ipso  censeamur.  Quid  tamen  unum  atque  alterum  locum  cito,  quum  passim  hanc  doctrinam  prophetae  et  apostoli  nobis  occinant?  Porro,  operae  pretium  est  notare,  quam  dextre  ipsi  scripturam  accommo-  1)  en  cela  il  n'y  a  que  mordre  ne  reprendre:  parquoy  ilz  passent  bien  mesure  en  leurs  maudissons  {caett.  om.).   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci