|
7:476
[pag.
230]
idem
scriptor,
libro
adversus
Iulianum
4.
Unde
et
eleganter
alibi
erroneum
vocat
illorum
cursum,
in
quo,
ut
quisque
magis
est
strenuus,
longius
a
meta
recedit,
ideoque
fit
miserior.
Ac
tandem
concludit,
melius
esse
in
via
claudicare,
quam
extra
viam
currere.
1)
Et
quid
plura
volumus?
Apostolum
anathematisent,
qui
negat,
absque
fide
posse
quempiam
placere
Deo
^Hebr.
l
l
,
6).
Christum
et
Paulum
anathematisent,
qui
omnes
infideles
mortuos
esse
pronunciant,
ac
per
evangelium
a
morte
suscitari
(Ioann.
5,
24;
Ephes.
2,
1).
In
VIII.
Respondeo:
Amen.
Nec
cuiquam
id
puto
unquam
in
mentem
venisse.
Qualis
enim
ab
illia
describitur,
veram
poenitentiam
continet,
ac
cum
fide
est
coniunctus.
Sed
de
servili
illa
geennae
formidine,
quae
aliquousque
cohibet
infideles,
ne
tam
furioso
praecipitique
impetu
ruant
in
maleficia,
idem
sentimus
cum
Augustino,2)
cuius
verba
sunt:
Et
quis
coram
Deo
innocens
invenitur,
qui
vult
fieri
quod
vetatur,
si
subtrahas
quod
timetur?
Ac
per
hoc
in
ipsa
voluntate
reus
est,
qui
vult
facere
quod
non
licet
fieri
:
sed
ideo
non
facit,
quia
impune
non
potest
fieri.
Nam
quantum
in
ipso
est,
mallet
non
esse
iustitiam,
peccata
prohibentem
atque
punientem.
Et
utique,
si
mallet
non
esse
iustitiam,
quis
dubitaverit,
[pag.
231]
quod
eam,
si
posset,
auferret?
Ac
per
hoc,
quomodo
iustus
est,
iustitiae
talis
inimicus,
ut
eam,
si
potestas
detur,
praecipientem
auferat,
ne
comminantem
vel
iudicantem
ferat?
Inimicus
ergo
iustitiae
est
qui
poenae
timore
non
peccat.3)
Et
sane,
ubi
non
alius
est
profectus,
quam
ut
peccator
terrore
cohibitus
fremat
adversus
Deum,
quis
peccatum
tali
contumacia
augeri
neget?
In
IX.
Hic
canon
minime
est
canonicus:
quia
rerum
inter
se
pugnantium
complexionem
continet.
Fide
enim
iustificari
hominem
imaginantur,
nullo
suae
voluntatis
motu.
Quasi
vero
non
corde
credatur
ad
iustitiam.
Hoc
inter
eos
et
nos
interest,
quod
motum
sibi
persuadent
oriri
ab
ipso
homine:
nos
autem
voluntariam
fidem
ideo
asserimus,
quod
voluntates
nostras
Deus
ad
se
trahat.
Adde,
quod
hominem
sola
fide
iustificari
quum
dicimus,
fidem
non
fingimus
caritate
vacuam:
sed
ipsam
solam
iustificationis
causam
esse
intelligimus.
In
X.
Si
pondus
haberent
haec
anathemata,
non
levem
simplicitatis
suae
poenam
daturi
essent,
qui-
1)
Praefat,
in
Psalm.
31.
2)
Ad
Anast.
Epist.
141
3)
Add.
Iusques
icy
sont
les
motz
de
S.
Augustin.
|