20:476  ��M*  NOEL  MINISTRIS  GENEVENSIBUS.  Valdensibus  libera  religio  concessa  est.  Quaeritur  pius  minister  Marquisanis.  (Ex  autographo  Cod.  Genev.  110,  fol.  47.)  S.  Causa  nostra  diu  coram  senatu  atque  consistorio  D.  a  Br.  tractata  fuit:  tandem,  gratia  Domino  Deo,  superiore  hebdomada  decretum  fuit  ut  liberi  in  nostra  religione  maneremus.  Exspectamus  nuncios  nostros  qui  literas  de*hac  re  a  senatu  obsignatas  referant.  Quod  ad  vos  scribo  ut  ardentiore  animo  nobiscum  oretis.  Marquisani  vos  obsecrant  ut  ad  se  ministrum  hominem  pium,  doctum,  in  ministerioque  (si  fieri  possit)  exercitatum  mittatis.  Illi  in  marchionatu  Salutiarum  siti  sunt  ac  soli.  Multi  quotidie  ad  illum  undique  confluent,  non  solum  ad  conciones  audiendas,  sed  etiam  ad  consilium  de  religione  petendum.  Eius  loci  homines  valde  pii  sunt  spectataeque  probitatis,  qui  ante  annum  papismum  prorsus  abnegaverunt.  Distant  autem  a  nobis  ferme  10  miliaribus.  De  gente  illa,  moribus  ac  situ,  melius  ex  tabellario  cognoscetis.  Mittunt  nonnihil  ad  impensas  in  itinere  faciendas.  Valete,  optimi  fratres,  nosque  piis  precibus  vestris  perpetuo  iuvate.  Deditissimus  vester  S.  Noel.*)  4201.1)  En  1555  le  ministre  Gilles  de  Gilles  amena  de  Lausanne  aux  fideles  des  valees  le  Sr.  Estienne  Noel,  ministre  francois  qui  fut  ordonne  pasteur  a  l'Eglise  d'Angrogne,  et  Gilles  a  celle  du  Villar  en  la  valee  de  Lucerne.  {Pierre  Gilles,  Hist  des  Egi.  Vaudoises.  Gen.  1655.  4.  p.  53.)  En  1562  Noel  fut  pasteur  a  Grenoble.  Deja  en  mai  1563  ceux  d'Angrogne  le  redemanderent,  mais  il  resta  a  Grenoble  jusqu'en  1565  ou  les  vaudois  le  demanderent  de  nouveau.  {Arnaud,  Prot  du  Dauphine  I.  210.  II.  415.)  Il  doit  avoir  cede  a  ces  instances  et  etre  retourne  dans  les  vallees  jusqu'en  1574,  ou  il  fut  de  nouveau  prete  a  l'eglise  de  Grenoble  pour  un  temps,  jusqu'a  ce  que,  apres  avoir  de  nouveau  exerce  ses  fonctions  au  val  du  Lucerne,  M.  de  Lesdiguieres  l'obtint  pour  l'Eglise  de  Gap.  Il  vivait  encore  en  1582,  ou  il  fit  des  demarches  en  faveur  des  Vaudois  persecutes.  {GiUes  Z.  c.  267.  275).  Cf.  N.  2656��  3846.  .  Epistolam  ad  a.  1561  referimus,  quo  tempore  Valdensibus  in  bello  contra  Ducem  Sabaudiae  victoribus,  et  intercedente  ipsa  Ducissa  quae  ipsum  Noelem  ad  aulam  accersivit,  libera  religio  concessa  fuit,  quod  factum  est  Nonis  Iuniis.  (Gilles  p.  168.)  De  Salucianis,  ad  fontes  Padi  sedentibus,  eorumque  propensione  ad  evangelium  v.  eundem  p.  256  et  Must  on,  Israel  des  Alpes  L  251  seqq.  Post  multas  vexationes  tandem  a.  1565  eorum  ecclesia  per  aliquot  annos  quiete  floruit