7:475  475  ACTA  SYNODI  TRIDENTINAE  476  Iudae  proditionem,  quam  Pauli  vocationem.  Sed  permissive  tantum  agere  Deum  in  malis,  cui  persuadeant,  nisi  qui  totam  scripturae  doctrinam  ignorat?  Magis  enim  urgent  sententiae,  quae  reprobos  testantur  sanctificatos  esse  ad  opus  Dei  exsequenduin  :  esse  eius  retia,  gladios  et  secures,  quae  manu  eius  regantur;  excitari  eius  sibilo,  convenire  ad  peragenda  quae  Dei  manus  et  consilium  decrevit,  Christum  a  Iudaeis  definito  eius  consilio  interemptum,  quam  ut  permissionis  suffugio  eludi  queant  (Ies.  7,  18  ss.;  10,  5;  Ezec.  17,  20  et  32,  3;  Psal.  17,  13;  Act.  2,  23).  Melius  ergo  Augustinus  :  ')  qui  citatis  scripturae  locis,  ubi  et  pater  filium  tradidisse  dicitur,  et  Christus  se  ipsum,  mox  subiicit:  Quid  ergo  fecit  Iudas,  nisi  peccatum?  Nec  vero  iure  reprehendetur  quod  alibi  scribit,  operari  Deum  in  cordibus  hominum,  ad  inclinandas  eorum  voluntates,  quocunque  voluerit:  sive  ad  bona,  pro  sua  misericordia:  sive  ad  mala,  pro  meritis  eorum:  idque  iudicio  suo,  interdum  aperto,  interdum  occulto,  [pag.  229]  semper  autem  iusto.  Siquidem  addatur  exceptio,  quam  continuo  adhibet:  malitiam  non  ipsius  esse  opus.  Quemadmodum  et  paulo  ante  posuerat:  Non  iubendo  praecipere  impiis,  ubi  obedientia  laudetur:  sed  voluntatem  proprio  vitio  malam,  occulto  iustoque  iudicio,  in  hoc  vel  illud  maleficium  inclinare.  2)  Nihil  enim  hic  audimus  quod  non  iisdem  prope  verbis  scriptura  doceat.  Nam  et  inclinandi  et  vertendi,  obdurandi  et  incitandis)  et  agendi  verba  illic  exprimuntur.  In  VII.  Certe  arbor  mala  non  potest  nisi  malos  fructus  producere  (Matth.  7,  17).  Quis  autem,  nisi  perditus,  neget,  nos  malas  esse  arbores,  donec  insiti  in  Christum  simus?  Ergo  si  quis  bonus  fructus  in  homine  laudatur,  in  fide  quaeratur  radix,  ut  Augustinus  admonet.4)  Deinde  toties  clamat  Deus,  se  non  morari  externas  larvas  :  sed  fidem  cordis  inspicere  :  et  nominatim  per  Ieremiam  (Ier.  5)5).  Qualis  autem  erit  cordis  mundities,  aut  veritas,  quod  non  nisi  fide  purificari  docet  Petrus  (Act  15,  9)?  Ergo  praeclare  Augustinus  ad  Bonifacium  :6)  Religio  nostra  iustos  ab  iniustis  non  operum,  sed  ipsa  fidei  lege  discernit,  sine  qua,  quae  videntur  bona  opera,  in  peccata  vertuntur.  Ad  haec,  ideo  peccant  infideles,  quidquid  agant,  quod  facta  sua  non  ad  legitimum  finem  referunt.  Qua  de  re  copiose  disputat  1)  De  verbis  Domini  serm.  63.  2)  De  gratia  et  libero  arbitrio  c.  20.  21.  3)  et  incitandi  om.  1576  ss.  4)  In  Psalm.  31,  serm.  1.  5)  Sic  in  edd.  omnibus  versu  contra  morem  non  addito  a  recentioribus.  Fortasse  vitium  scripturae  fuit  in  ed.  principe,  pro  cap.  7  aut  alio  quodam.  Versio  gallica  nomen  Ieremiae  tacet.  6)  Libr.  3,  c.  5.