|
7:473
473
CUM
ANTIDOTO.
474
Itaque
et
clausulam
adiungunt
tali
doctrinae
congruentem:
dubio
eventu
militandum
esse
in
hac
vita:
donec
unicuique
Deus
secundum
eius
opera
rependat.
Quo
totam
fidei
nostrae
gloriationem
evertunt
:
vel,
ut
Pauli
verbo
utar,
fidem
exinaniunt
ipsam
(Rom.
4,
14).
At
Paulus
iustificatum
[pag.
225]
se
negat,
etiam
si
nihil
sibi
sit
conscius
(1
Cor.
4,
4).
Fateor:
ideoque
ut
stabilis
constet
ac
tranquilla
iustitiae
possessio,
posthabita
operum
mentione,
iudicem
nostrum
deprecari
convenit,
ut
ne
in
iudicium
intret
nobiscum
(Psal.
143,
2).
Hic
enim
unicus
securitatis
nostrae
portus
est,
quod
iudicis
personam
Deus
exuit,
ut
se
nobis
patrem
exhibeat.
Nec
tamen
pudet
istos
porcos,
territandis
simplicibus
saevam
denunciationem
intonare:
neminem
iustitiae
compotem
futurum,
qui
non
firmiter
teneat
quod
praescribunt.
Quid?
An
nova
iustificationis
ratio
nuper
exorta
est?
ac
non
potius,
sicut
una
est
salus,
ita
eadem
omnes
ad
ipsam
pervenimus
via?
Quid
ergo
prophetis
et
apostolis
fiet,
qui
operam
talibus
magistris
non
dederunt?
Proinde
Tridentina
schola
valere
iussa,
l)
eam
teneamus
fixam
fidem,
quam
ex
Christi
spiritu
nobis
prophetae
et
apostoli
tradiderunt,
scientes
unde
didicerimus.
Caeterum,
ne
cui
obscurum
foret,
venerandos
patres
ex
eorum
esse
numero,
quorum
os
maledictione
plenum
esse
clamat
David
(Psal.
10,
7):
totidem
fere,
quot
ipsi
sunt
homines,
anathemata
truculentis
buccis
despumant,2)
quibus
honorificum
et
plausibile
imponunt
canonum
nomen.
Et
tamen
ne
maligne
agere
videar,
quasi
eius,
quam
hactenus
servavi,
moderationis
[pag.
226]
sim
oblitus,
tribus
primis
libenter
subscribo.
Reliquis
breves
censuras
attexam.
CANONUM
ANTIDOTUM.
In
I.
Canonem,
II.
et
III.
Amen.
In
IV.
Dictum
est
supra,
quomodo
liberum
arbitrium
Deo
assentiatur
vocanti,
et
excitanti.
Obsequimur
certe
Deo
volentes:
sed
voluntate,
quam
in
nobis
formavit.
Qui
ergo
motum
aliquem
libero
arbitrio
proprium
tribuunt,
et
separatum
a
Dei
gratia,
nihil
aliud
quam
spiritum
sanctum
discerpunt.
Neque
vero
Paulus
volendi
facultatem
nobis
dari,
sed
velle
ipsum
in
nobis
effici
praedicat
(Phil.
2,
13):
ut
non
1)
quiconque
sera
bien
advise,
qu'il
envoie
au
grat
telz
docteurs.
2)
ilz
escument
quasi
autant
de
maudissons
en
ceste
matiere
qu'ilz
estoyent
d'asnes
assiz
au
Concile.
|