55:471  471  EPIST.  PETRI  II  472  telligat.  Usum  eius  esse  testatur,  ut  nos  a  mundi  inquinamentis  eruat,  et  procul  abducat.  Qua  ratione  paulo  post  vocat  v  i  a  m  i  u  s  t  i  t  i  a  e  .  Ille  ergo  demum  rite  in  evangelio  profecit,  qui  probe  Christum  didicit  :  Christum  autem  vere  tenet,  qui  in  ipso  edoctus  est  exuere  veterem  hominem,  et  induere  novum  :  quemadmodum  et  Paulus  admonet  ad  Ephesios  capite  4,  22.  Quum  dicit,  r  e  l  i  c  t  o  quod  i  l  l  i  s  t  r  a  d  i  t  u  m  f  u  e  r  a  t  p  r  a  e  c  e  p  t  o  revolvi  ad  suas  pollutiones,  primum  quam  sint  inexcusabiles,  innuit:  deinde  admonet,  pie  recteque  vivendi  doctrinam,  quamvis  omnibus  communis  sit,  et  promiscue  ad  omnes  pertineat,  peculiariter  tamen  iis  tradi  quos  Deus  evangelii  sui  luce  dignatur.  Porro  ab  evangelio  deficere  eos  pronuntiat,  qui  mundi  inquinamentis  se  deintegro  mancipant.  Peccant  quidem  et  fideles:  sed  quia  dominium  peccato  non  permittunt,  non  excidunt  a  Dei  gratia:  nec  deserunt  quam  semel  sunt  amplexi  sanae  doctrinae  professionem.  Neque  enim  victi  censentur,  quum  strenue  carni  et  eius  concupiscentiis  repugnant.  22.  Sed  accidit  illis.  Quia  multos  perturbat  hoc  exemplum,  ubi  homines  qui  se  in  Christi  obedientiam  subiecerant,  sine  metu  et  pudore  in  flagitia  proruunt:  ut  scandalum  praevertat  apostolus,  hoc  ex  eorum  vitio  provenire  dicit:  quia  porci  sint  et  canes.  Unde  sequitur,  nullam  culpae  partem  evangelio  posse  adscribi.  In  hunc  finem  duas  citat  veteres  paroemias,  quarum  prior  habetur  apud  Solomonem,  Proverb.  26,  l  l  .  Hoc  autem  summatim  vult  Petrus,  evangelium  esse  medicinam  quae  nos  salubri  vomitu  purgat:  sed  multos  esse  canes  qui  in  suam  perniciem  resorbent  quod  vomuerant.  Item  evangelium  esse  lavacrum  quod  immunditias  omnes  nostras  abstergit:  sed  multos  esse  porcos  qui  statim  a  lotione  in  caenum  se  provolvant.  Interea  monentur  pii  ut  sibi  ab  utroque  caveant,  nisi  velint  in  canum  et  porcorum  ordine  censeri.  CAPUT  III.  1.  Hanc  iami  dilecti,  secundam  vobis  scribo  epistolam,  in  quibus  excito  per  commonefactionem  vestram  puram  mentem,  2.  ut  memores  sitis  verborum  quae  praedicta  sunt  a  sanctis  prophetis^  et  praecepti  nostri,  qui  sumus  apostoli  Domini  et  servatoris.  3.  Hoc  primum  scientes  quod  venient  in  extremo  dierum  illusores,  secundum  suas  ipsorum  concupiscentias  ambulantes,  4.  Ac  dicentes:  ubi  est  promissio  adventus  eius?  ex  quo  enim  patres  dormierunt,  omnia  sic  permanent  ab  initio  creationis.  Ne  secundam  epistolam  fastidiant,  quasi  prima  sufficeret,  utramque  non  frustra  scriptam  esse  dicit,  quia  saepius  excitandi  sint.  Quod  ut  melius  con-