[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


7:467  467  ACTA  SYNODI  TRIDENTINAE  468  doceat,  praedicandam  in  suo  nomine  esse  poenitentiam  et  remissionem  peccatorum.  Ultra  se  proripiunt:  constare  hanc,  de  qua  nugantur,  poenitentiam,  non  tantum  contritione  cordis,  sed  oris  confessione  et  operum  satisfactione.  Quanquam  ne  parum  clementes  appareant,  rigorem  legis  suae  mitigant,  dum  confitendi  voto  se  placari  sinunt.  Quid  longam  hic  disputationem  ordiar?  De  remissione  peccatorum  agitur:  quae  salutis  est  scientia  (Luc.  1,  77).  Eam  nobis  gratuitam  promittit  Deus,  in  Christi  sanguine  (Rom.  3,  24):  de  auriculari  confessione  verbum  nullum  facit.  Novi  isti  legislatores  confitendi  formulae  alligant,  praeter  Dei  mandatum:  et  satisfactione  redimi  asserunt.  Quid  miseris  conscientiis  reliquum  fiet,  si  discedere  cogantur  a  Dei  verbo,  ut  in  hominum  placitis  acquiescant?  Cupio  salutis  meae  fieri  certior.  Via  mihi  simplex  in  verbo  Dei  monstratur,  quae  me  in  solidam  tranquillamque  tanti  boni  possessionem  recta  inducat.  Nihil  dicam  amplius.  Homines  sunt,  qui  iniiciunt  manum,  ac  confitendi  necessitate  me  obstringunt,  qua  me  solvit  Christus.  Satisfaciendi  [pag.  214]  onus  mihi  imponunt,  ut  a  me  ipso  afferam,  quod  a  suo  unius  sanguine  petendum  ostendit  Christus.  An  mihi  diu  ambigendum  est,  quidnam  j  facere  expediat?  Imo  vero  facessat  omnis  consul-  i  tatio,  ubi  ab  unico  salutis  autore  abducimur.  Millies  licet  crepent,  syllaba  nulla  reperietur,  ubi  Christus  in  aurem  hominis  confiteri  peccata  iubeat.  Quaecunque  de  peccatorum  remissione  exstant  promissiones,  ne  tenuissimam  quidem  eius  rei  mentionem  faciunt.  Apostolis  fuit  ea  lex  prorsus  incognita.  In  tota  ecclesia  orientali,  nullus  unquam  propemodum  usus  fuit.  Imo,  ubique  gentium  diutius  mille  annis  libera  fuit  observatio:  donec  Innocentius  tertius,  cum  pauculis  cornutis  bestiis,  laqueum  hunc  populo  christiano  induit,  quem  Tridentini  patres  adstringunt.  Quod  dico,  satis  superque  testatum  est  veteribus  historiis.  Testimoniis  referti  sunt  nostri  libri.  Atque  horum  nihil  ignorant,  qui  concilio  dictarunt  praeclaram  hanc  formulam:  et  tamen  tam  sunt  impudentes,  ut  persuadere  uno  verbo  velint,  clausam  esse  salutis  ianuam,  nisi  fictitiae  confessionis  clave  aperiatur.  At  vero,  quis  tantum  eis  licentiae  concedat,  ut  qua  velint  conditione  imposita  Christi  promissiones  restringant,  adeoque  claudant  quod  ille  aperit?  Non  disputo  in  praesentia,  quam  crudelis  sit  torquendis  ac  [pag.  215J  excruciandis  conscientiis  carnificina,  1)  lex  illa  Innocentii,  quam  iterum  promulgant:  quam  multos  in  desperationem  egerit  praecipites:  quale  ad  alios  sopiendos  hypocriseos  condimentum  fuerit:2)  quot  ex  1)  gehenne.  2)  quel  manteau  c'est  d'hypocrisie  et  quel  coussin  pour  endormir  les  consciences.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci