[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


7:464  debere  ita  Ephesios  habere  in  animis  suis  constitutum:  se  vocatos  esse,  et  evangelii  factos  participes:  quemadmodum,  antequam  mundus  conderetur,  in  Christo  electi  fuerant.  Capite  item  ad  Romanos  octavo  nominatim  electionis  doctrinam  cum  fidei  certitudine  coniungit.  Fateor  equidem,  et  sedulo  nos  omnes  docemus,  nihil  esse  magis  perniciosum,  quam  in  arcanum  Dei  consilium  inquirere,  ut  inde  electionis  nostrae  notitiam  petamus:  adeoque  hanc  esse  voraginem,  quae  nos  in  exitium  absorbeat.  Sed  quum  aeternae  nostrae  adoptionis  speculum  nobis  in  Christo  proponat  coelestis  pater:  nemo  quid  nobis  per  Christum  datam  sit,  vere  tenet,  nisi  qui  secum  certo  statuit,  se  illi  a  patre  datum  esse,  ne  pereat?  Quid  enim?  An  de  nihilo  haec  dicuntur:  Patrem,  qui  nos  in  filii  sui  tutelam  aa  fidem  tradidit,  maiorem  esse  omnibus,  nec  passurum  esse  filium,  ut  quidquam  pereat  (Ioann.  6,  a9;  10,  28)?  Imo  ideo  dicuntur,  ut  quicunque  sunt  filii  Dei,  tali  salutis  suae  freti  [pag.  208]  custode,  intermedia  pericula  tutos  se  esse  non  dubitent:  imo  periculis  infinitis  obsessi,  suam  salutem  extra  periculum  esse  confidant,  quia  in  manu  Dei  sit.  Sed  enim  quos  Deus  elegerit,  nisi  ex  speciali  revelatione,  sciri  posse  negant.  Concedo.  Atque  ideo  dicit  Paulus:  non  spiritum  nos  huius  mundi  accepisse,  sed  spiritum,  qui  ex  Deo  est:  ut  sciamus  quae  a  Deo  nobis  donata  sint  (1  Cor.  2,  12).  Donum  autem  alibi  (Rom.  8,15)  interpretatur  adoptionem,  qua  censemur  inter  eius  filios:  quam  ar'  )  ruit  nobis  certam  esse,  ut  clara  voce  de  ipsa  gloriemur.  Caeterum,  quid  per  specialem  revelationem  designent,  non  me  latet.  Ego  autem  eam  voco,  qua  filios  suos  peculiariter  dignatur  pater  coelestis.  Nec  eam,  qualem  praedico,  ex  me  ipso  comminiscor.  Nota  enim  sunt  Pauli  verba  :  Nobis,  inquit,  quae  abscondita  sunt  Immanis  sensibus,  revelavit  Deus,  per  spiritum  suum,  qui  etiam  Dei  profundissima  scrutatur  (1  Cor.  2,  10).  Item:  Quis  mentem  Domini  cognovit,  aut,  quis  consiliarius  eius  fuit?  nos  vero  montem  Christi  tenemus  (ibid.  v.  16).  Videmus  ergo  in  summa,  ut  venerandis  patribus  nihil  aliud  sit  temeraria  damnataque  praesumptio,  nisi  sancta  revelatae  nobis  per  C  hribtuin  nostrae  adoptionis  fiducia,  ad  quam  ubique  suos  Deus  animat.  Prohibent  capite  decimo  quarto,  ne  quis  perseverandi  constantiam  sibi,  absoluta  certitudine,  [pag.  209]  ex  Deo  polliceatur:  tametsi  firmissimam  de  illa  spem  in  Deo  collocari,  non  improbant.  Sed  nobis  primum  ostendant,  quonam  caemento  coagmentari  queant  res  tantopere  inter  se  dissidentes,  firmissima  spes  et  suspensa  exspectatio.  Nam  certe,  qui  ita  exspectat  vitam  aeternam,  ut  absoluta  certitudine  non  nitatur,  eum  variis  dubitationibus  circumagi  oportet.  Talem  spei  naturam  nequaquam  describit  Paulus:  quum  se  certo  persuasum  esse   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci