|
55:464
dum
esse
:
si
quando
suam
adversus
impios
ultionem
differat.
Haec
consolatio
nobis
valde
necessaria
est.
Solet
enim
obrepere
ista
cogitatio,
Si
Dominus
suos
habere
vult
integros,
cur
non
omnes
seorsum
colligit
in
aliquem
terrae
angulum,
ut
se
mutuo
ad
sanctitatem
incitent?
Cur
malis
eos
permiscet
a
quibus
inquinentur?
Ubi
autem
Deus
hoc
sibi
munus
vindicat
iuvandi
suos
ac
protegendi
ne
in
certamine
deficiant,
animos
ad
strenue
certandum
colligimus.
Haec
summa
est
prioris
membri,
hanc
piis
omnibus
legem
praescribi
a
Domino,
ut
variis
tentationibus
probentur:
sed
de
successu
bene
sperandum
esse,
quia
eiusdem
auxilio
nunquam
destituendi
sint.
Iniustos
autem.
Hoc
membro
ostendit
Deum
sio
iudicia
sua
moderari,
ut
malos
ad
tempus
tolerando,
non
tamen
inultos
relinquat.
Ita
nimiam
festinationem
corrigit,
qua
praecipites
ferri
solemus:
praesertim
ubi
ipsa
scelerum
attrocitas
nos
gravius
vulnerat.
Tunc
enim
vellemus
eodem
momento
Deum
fulminare:
si
cessat,
non
videtur
amplius
esse
iudex
mundi.
Ergo
ne
temporalis
ista
scelerum
impunitas
nos
perturbet,
in
memoriam
reducit
Petrus,
statutum
esse
a
Domino
iudicii
diem
:
ideo
reprobos
minime
poenam
effugere,
utcunque
non
statim
exigatur.
Emphasis
est
in
verbo
servandi:
ac
si
diceret,
non
esse
elapsos
ex
Dei
manu,
sed
teneri
occultis
vinculis
constrictos,
ut
aliquando
in
iudicium
trahantur.
Participium
xoXaCopivoo;,
quamvis
sit
praesentis
temporis,
sic
tamen
resolvi
debet,
servari
puniendos:
vel,
ut
puniantur.
Nam
ab
ultimi
iudicii
exspectatione
pendere
nos
iubet,
ut
in
spe
et
patientia
usque
ad
vitae
finem
militemus.
10.
Praesertim
vero
eos,
ete.
Hic
ad
hypothesin
descendit,
generalem
doctrinam
suo
instituto
accommodans.
Nam
illi
negotium
erat
cum
prostitutae
nequitiae
hominibus
:
docet
ergo
fieri
non
posse
quin
horribilis
vindicta
ipsos
maneat.
Quum
enim
de
omnibus
poenas
sumpturus
sit
Deus,
quomodo
isti
evaderent
qui
belluarum
in
morem
se
proiiciunt
ad
omne
flagitium?
Ambulare
post
carnem,
est
carni
addictum
esse:
sicuti
bruta
animalia
ratione
et
iudicio
non
aguntur,
sed
carnis
suae
appetitum
pro
summo
duce
habent.
Per
concupiscentiam
p
o
l
l
u
t
i
o
n
i
s
intelligit
foedas
et
effraenes
libidines,
c
ubi
abiecto
honesti
studio,
excussoque
pudore,
ad
immunditiem
feruntur
homines.
Haec
prima
nota
est
quam
eis
inurit,
quod
homines
sint
impuri
ac
nequitiae
dediti.
Sequuntur
aliae
notae,
quod
dominationem
despiciant,
nec
vereantur
contumelia
et
probris
afficere
homines
quos
Deus
honorifico
gradu
dignatur.
Nam
duas
istas
loquutiones
eodem
refero.
Postquam
enim
dixit,
contemptui
illis
esse
dominationem:
huius
mali
fontem
mox
indicat,
quod
audaces
sint
ac
praefracti.
Postremo
quo
magis
exaggeret
eorum
superbiam,
dicit
eos
non
|