|
30:46
in
Dei
timore
ambulandum,
et
ab
eius
nutu
et
providentia
pendentium,
et
ab
eius
voluntate
et
mandatis
recedere
metuentium,
peccatumque
licet
in
nobis
habitans
odio
habentium
merces.
Quare
si
fideles
metus
aliquis
invaserit,
Deus
illos
vacillantes
corroborat,
et
adversus
quaevis
pericula
confirmat,
ut
licet
coelum,
terra,
elementa
omnia,
denique
res
omnes
creatae
coniurarent
adversus
ipsos
et
salutem
ipsorum,
tamen
imperterriti
maneant.
Conspicuum
istud
est
exemplo
Philistaeorum,
quos
Deus
non
tantum
terrore
aliquo,
sed
tanto
pavore
perculsit
ut
rationis
et
iudicii
sensum
omnem
amiserint,
quod
olim
etiam
Madianitis
contigerat.
Nam
in
libro
Iudicum
legimus,
Gedeone
cum
quadringentis
militibus
adversus
Madianitas
proelium
parante,
quorum
exercitus
erat
multis
hominum
millibus
instructissimus,
non
magno
labore
bellum
esse
confectum
:
quandoquidem
quum
solas
lampades
Israelitae
ostentarent,
et
tubae
clangorem
ederent,
suoque
loco
consisterent,
et
vociferarentur:
Gladius
Iehovae
et
Gedeonis!
Madianitae
mutuis
sese
vulneribus,
veluti
panico
furore
perciti,
confecerunt
Quemadmodum
igitur
tunc
temporis
Deus
ad
populi
sui
liberationem
tam
eximium
opus
edidit:
sic
etiam
de
Saule
iam
narratur,
non
magnis
viribus
opus
fuisse
ad
frangendos
hostes,
qui
sponte
fracti
sunt,
tanto
furore
perciti
ut
adversus
se
ipsos
impetum
facerent,
mutuisque
sese
vulneribus
conficerent:
quum
ea
esset
confusio
rerumque
perturbatio,
ut
quisque
adversus
fratrem
gladium
exsereret.
Ex
quibus
apparet,
Deum
non
tantum
eorum
animos
enervare
qui
prius
audacissimi
videbantur,
sed
etiam
in
furorem
et
amentiam
vertere.
Atque
ita
solet
Deus
hostes
adversus
suam
ecclesiam
coniuratos
ulcisci,
ut
sensum
illis
eripiat,
terroremque
panicum
immittat:
ut
quum
totis
viribus
impetum
in
miseros
facere
parati
fuerint,
et
nihil
nisi
cruentam
necem
spirarint,
sibique
magnos
triumphos
polliciti
fuerint,
victoriamque
cecinerint,
sibi
ipsis
perniciem
adferant,
et
in
se
ipsos
furore
immani
desaeviant.
Atque
hoc
praedixit
Dominus
per
prophetam
Zachariam,
nempe
se
effecturum,
ut
ferrum
incudem
percutiat,
hoc
est,
qui
pravis
consiliis
et
molitionibus
populum
suum
aggredientur
et
ultimum
exitium
minabuntur,
tanto
pavore
percellantur,
ut
vel
inviti
in
se
ipsos
ferrum
convertant.
Et
procul
dubio
mirabilis
est
hoc
tempore
et
miraculosa
modis
omnibus
ecclesiae
conservatio.
Nam
quis,
nisi
Deus,
eorum
furorem
cohibuit,
qui
caedem
nostram
et
sanguinem
sitiebant?
adeo
quidem
ut
evaginatis
iam
gladiis
impetum
facturi
fuerint,
et
ligna
caedere
ad
fideles
cremandos
parati?
Nae
videbatur
ecclesia
iamiam
ad
lanienam
rapienda.
Et
quidem
hostes
coniurati
arctissimo
inter
se
vinculo
conspirationis
tenebantur,
et
de
nobis
caesis
et
oppressis
triumphum
instituebant,
|