[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


55:456  qui  auditis  Pauli  concionibus,  inquirunt  ex  scriptura,  an  ita  sit.  Verum  in  hoc  sensu  primum  inest  absurditas,  quod  videri  possit  usum  prophetiarum  ad  exiguum  tempus  restringere,  ao  si  perspecta  evangelii  luce  iam  supervacuae  forent.  Si  quis  excipiat,  non  sequi  hoc  necessario,  quod  particula  donec  non  semper  finem  denotet:  dico,  in  praeceptionibus  non  aliter  posse  accipi.  Ambula,  donec  viam  absolveris.  Pugna,  donec  viceris.  In  his  certe  loquutionibus  videmus  aliquod  praescribi  temporis  spatium.  Atque  ut  concedam  non  prorsus  hoc  modo  reiici  propheticam  lectionem:  nemo  tamen  non  videt  quam  frigida  sit  ista  commendatio,  utiles  esse  prophetas,  donec  patefactus  sit  nobis  Christus:  quum  eorum  doctrina  ad  finem  usque  vitae  perinde  sit  necessaria.  Deinde  memoria  tenendum  est  quosnam  alloquatur  Petrus.  Neque  enim  rudes  ac  novitios  instituit,  qui  in  primis  elementis  adhuc  subsistant:  sed  quos  prius  testatus  est  eiusdem  pretii  fidem  adeptos  esse,  et  in  praesenti  veritate  confirmatos.  Atqui  crassa  haec  ignorantiae  caligo  in  tales  non  competeret.  Scio  quid  nonnulli  obtendant,  non  fuisse  pares  omnium  progressus:  hic  ergo  specialiter  tyrones  moneri  qui  adhuc  Christum  quaerebant.  Atqui  quum  ex  contextu  palam  sit  ad  eosdem  verba  fieri,  necesse  est  ut  hic  locus  fidelibus  aptetur  qui  iam  Christo  nomen  dederunt,  et  qui  facti  sunt  verae  lucis  participes.  Ego  itaque  hanc  caliginem,  cuius  Petrus  meminit,  ad  totum  vitae  stadium  extendo,  ac  diem  tunc  demum  nobis  i  l  l  u  c  e  r  e  interpretor,  quum  facie  ad  faciem  videbimus  quod  nunc  cernimus  per  speculum  et  in  aenigmate.  Refulget  quidem  in  evangelio  sol  iustitiae  Christus:  sed  ita  ut  mentes  nostras  semper  ex  parte  occupent  mortis  tenebrae,  donec  e  carnis  ergastulo  educti,  in  coelum  transferamur.  Ille  ergo  erit  diei  fulgor,  quum  nullae  ignorantiae  nubes  aut  nebulae  liquidum  solis  conspectum  impedient.  Et  certe  tantundem  absumus  a  pleno  die,  quantum  a  perfectione  fides  nostra  abest.  Quare  non  mirum  si  praesentis  vitae  conditio  caligo  vocetur:  quandoquidem  ab  ea  notitia  distamus,  ad  quam  nos  evangelium  invitat.  In  summa,  admonet  Petrus,  quamdiu  peregrinamur  in  mundo,  egere  nos  prophetarum  doctrina,  tanquam  lucerna  directrice:  qua  exstincta,  nihil  quam  in  tenebris  errare  possumus.  Neque  enim  prophetias  ab  evangelio  disiungit,  quum  illas  nobis  lucere  tradit,  ut  viam  monstrent.  Tantum  docere  vult,  totum  vitae  nostrae  cursum  debere  regi  Dei  verbo,  quia  alioqui  nos  undique  obvoluti  simus  ignorantiae  tenebris,  et  Dominus  non  aliter  nobis  luceat,  quam  dum  in  eius  verbum  intuemur  quasi  lucernam.  Nec  vero  lucernae  similitudine  utitur,  ut  tenuem  et  restrictam  lucem  significet:  sed  ut  haec  duo  membra  inter  se  respondeant,  nos  propria  luce  destitui,  nec  viam  tenere  magis  posse,  quam  qui  densa  nocte  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci