[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


7:455  455  ACTA  SYNODI  TRIDENTINAE  45  r>  omnium,  quae  iustificationem  praecedunt,  ipsam  promeretur  :  sive  fides,  sive  opera.  Quae  nobis  hic  opera  comminiscuntur  iustificatione  priora?  Cuius  hoc  erit  ordinis,  ut  radicem  fructus  tempore  praecedat?  [pag.  190]  I  n  summa:  ut  intelligant  pii  lectores  quantum  ad  doctrinae  correctionem  profectum  sit,  monachi  reverendis  patribus,  quorum  partes  erant  auribus  annuere,  veterem  hanc  dictarunt  cantilenam:  bona  opera,  quae  iustificationem  praecedunt,  non  meritoria  esse  aeternae  salutis:  sed  praeparatoria  duntaxat.  Atqui,  si  qua  opera  fidem  anteverterent,  ipsa  quoque  venirent  in  calculum.  Sed  ideo  nullum  meritum,  quia  nulla  sunt  opera.  Nam  si  opera  sua  quaerant  homines,  mala  duntaxat  invenient.  Posteris  vix  persuadebitur,  tantum  fuisse  stuporis  in  papatu,  ut  iustificationi  ullum  opus  praeponerent,  etiamsi  negarent  esse  tanti  boni  meritorium.  Quid  enim  ab  homine  prodibit,  donec  spiritu  Dei  fuerit  regenitus?  Longe  diversa  est  Pauli  ratiocinatio.  Ephesios  admonet,  cap.  2  (v.  8)  ut  se  meminerint  gratia  salvatos  esse,  non  ex  se  ipsis,  neque  ex  propriis  operibus.  Probationem  subiicit,  non  qua  lymphati  isti  patres  utuntur,  opera,  quae  praecedunt,  nulla  sufficere:  sed  quam  ego  adduxi,  non  aliis  operibus  nos  esse  praeditos,  nisi  quae  Deus  praeparavit:  quia  sumus  illius  factura,  ad  sanctam  et  piam  vitam  creati.  Fides  porro  iustificationem  ita  praecedit,  ut  tamen  Dei  respectu  sequatur.  Quanquam  de  fide  quod  dicunt,  tunc  fortassis  locum  haberet,  si  fides  ipsa,  quae  nos  in  possessionem  iustitiae  [pag.  191]  mittit,  a  nobis  esset.  Verum  quum  ipsa  quoque  gratuitum  sit  Dei  donum:  supervacua  est  ista,  quam  ponunt,  exceptio.  Quanquam  scriptura  hanc  dubitationem  alia  ratione  tollit,  dum  fidem  opponit  operibus:  ne  inter  merita  censeatur.  Neque  enim  quidquam  nostrum  affert  fides  ad  Deum  :  sed  quod  ultro  nobis  offert  Deus,  recipit.  Hinc  fit,  ut  fides,  quamvis  imperfecta,  perfectam  nihilominus  iustitiam  possideat:  quia  non  alium,  quam  gratuitae  Dei  bonitatis,  respectum  habet.  Capite  decimo,  in  vanam,  ut  ipsi  quidem  iactant,  haereticorum  fiduciam  invehuntur.  Ea  autem  est,  secundum  eorum  definitionem,  dum  certo  statuimus  nobis  remissa  esse  peccata:  in  eaque  certitudine  acquiescimus.  Verum  si  haereticos  facit  talis  certitudo:  ubi  erit  felicitas,  quam  David  praedicat?  Imo,  ubi  erit  pax  illa,  de  qua  Paulus  concionatur  quinto  ad  Romanos  capite  (v.  1),  si  alibi  quam  in  sola  Dei  benevolentia  acquiescimus?  Unde  porro  Deum  habemus  propitium,  nisi  quia  non  intrat  nobiscum  in  iudicium?  Fatentur1  )  nunquam,  nisi  gratis,  remitti  peccata  propter  Christum:  sed  hoc  in  suspenso  relinquunt,  quibus  et  quando  remittan-  1)  les  messsires  de  Trente.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci