[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


55:455  455  EPIST,  PETRI  II  456  19.  Et  habemus,  ete.  Iam  in  prophetarum  quoque  oraculis  fundatam  esse  docet  evangelii  certitudine  ,  ne  dubitent  qui  illud  amplexi  sunt,  totos  se  Christo  addicere.  Nam  qui  ambigunt,  fieri  non  potest  quin  remissiore  sint  animo.  Caeterum  quum  dicit,  habemus,  hoc  tam  ad  ipsum  et  reliquos  doctores,  quam  ad  discipulos  potest  referri.  Habebant  apostoli  prophetas  tanquam  patronos  doctrinae  suae:  fideles  quoque  inde  petebant  evangelii  confirmationem.  Ego  in  hanc  partem  libentius  inclino,  quod  de  tota  ecclesia  loquatur,  seque  unum  inter  alios  constituat.  Quamquam  Iudaeos  proprie  designat,  quibus  familiaris  erat  prophetarum  doctrina.  Ideoque  vocat  eam  firmiorem,  meo  saltem  iudicio.  Nam  qui  positivi  loeo  comparativum  accipiunt,  non  satis  expendunt  totum  contextum.  Coactus  est  etiam  sensus  ille,  firmiorem  esse  propheticum  sermonem,  ex  quo  re  ipsa  complevit  Deus  quae  illic  de  filio  suo  promiserat.  Nam  hic  simpliciter  duplici  testimonio  probatur  evangelii  veritas:  quod  Christus  magnifice  solenni  Dei  elogio  probatus  fuerit:  deinde  quod  omnia  prophetarum  vaticinia  in  eundem  finem  spectent.  Sed  hoc  absurdum  prima  specie  videtur,  quod  firmior  dicitur  sermo  prophetarum,  quam  vox  sacro  ipso  Dei  ore  pronuntiata.  Primum  eadem  est,  quae  ab  initio  fuit,  verbi  Dei  autoritas:  deinde  Christi  adventu  magis  quam  prius  sancita  fuit:  quemadmodum  in  epistola  ad  Hebraeos  fusius  dictum  fuit.  Terum  non  difficilis  est  huius  nodi  solutio:  quia  hic  respectum  habet  gentis  suae  apostolus  quae  prophetis  assueverat,  ut  eorum  doctrina  prorsus  extra  controversiam  esset  Quum  ergo  apud  Iudaeos  indubium  esset,  a  Domino  profectum  quidquid  prophetae  docuerant,  non  mirum  est  si  dicat  Petrus  firmiorem  esse  eorum  sermonem.  Iam  vetustas  quoque  ipsa  semper  aliquid  reverentiae  secum  trahit.  Praeterea  notandae  sunt  aliae  circumstantiae,  quod  in  vaticiniis,  quibus  tanto  ante  praedictum  fuerat  Christi  regnum,  nulla  subesse  poterat  suspicio.  Non  ergo  hic  quaestio  est  an  plus  fidei  mereantur  prophetae  quam  evangelium:  sed  tantum  respicit  Petrus  quantum  illis  deferrent  Iudaei  qui  prophetas  pro  legitimis  Dei  ministris  indubie  habebant:  et  in  eorum  schola  fuerant  a  pueritia  educati.  Cui  benefacitis,  ete.  Hic  vero  loeus  aliquanto  plus  habet  difficultatis:  quaeritur  enim  quisnam  sit  iste  dies,  cuius  meminit  Petrus.  Quibusdam  videtur  esse  dilucida  Christi  cognitio,  dum  plane  in  evangelio  acquiescunt  homines.  Caliginem  vero  exponunt,  dum  suspensi  adhuc  haesitant,  necdum  evangelii  doctrina  tanquam  aoxemaog  recipitur.  Ac  si  Petrus  Iudaeos  laudaret,  qui  in  lege  et  prophetis  Christum  investigant:  et  hac  quasi  praeeunte  lucerna,  ad  solem  iustitiae  Christum  contendunt.  Quemadmodum  laudantur  apud  Lucam  (Act.  17,  l  l  )  ,   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci