[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


55:454  rumoribus  non  fuisse  conflatum:  sed  apostolos,  eorum,  quae  viderant,  authenticos  fuisse  praecones.  17.  Accepit  enim  a  Deo  patre.  Exemplum  unum  prae  aliis  eligit  memorabile,  in  quo  Christus  coelesti  gloria  ornatus,  conspicuam  divinae  magnificentiae  speciem  tribus  discipulis  praebuit.  Tametsi  autem  non  omnes  historiae  circumstantias  recenset  Petrus,  uno  tamen  verbo  eas  designat,  quum  dicit  allatam  esse  vocem  a  magnifica  gloria.  Hic  enim  sensus  est,  quod  nihil  illic  terrenum  conspiciebatur:  sed  coelestis  undique  maiestas  refulgebat.  Proinde  colligenda  sunt  magnificentiae  signa  quae  narrant  evangelistae.  Atque  ita  fieri  oportuit,  quo  sanctior  esset  vocis,  quae  allata  est,  autoritas  :  quemadmodum  videmus  non  semel  a  Domino  fuisse  factum.  Neque  enim  quum  patribus  loquutus  est,  nudas  tantum  voces  personare  in  aere  voluit:  sed  additis  praesentiae  suae  symbolis,  sua  esse  oracula  testatus  est.  Hic  est  filius  meus.  Perinde  hano  vocem  adducit  Petrus,  ac  si  sola  ad  plenam  evangelii  approbationem  sufficeret:  idque  iure.  Nam  ubi  agnoscitur  Christus  qualem  eum  nobis  affert  pater,  haec  ultima  est  sapientiae  nostrae  meta.  Duo  sunt  huius  sententiae  membra.  Quod  enim  dicitur  Hic  est,  magnam  habet  emphasin:  nempe  hunc  esse  illum  Messiam  qui  toties  promissus  fuerat.  Quidquid  ergo  de  Messia  in  lege  et  prophetis  habetur,  hac  demonstratione  pater  in  eius  personam  confert,  quem  isto  elogio  commendat.  Altero  membro  pronuntiat  Christum  esse  filium  suum,  in  quo  totus  amor  suus  residet  ac  consistit.  Unde  sequitur,  non  aliter  nos  diligi  quam  in  ipso  :  nec  alibi  quaerendum  esse  Dei  amorem.  Haec  obiter  nunc  attingere  mihi  satis  est.  18.  In  monte  sancto.  Montem  sanctum  appellat,  qua  ratione  terra  sancta  dicitur,  in  qua  Mosi  Deus  apparuit.  Quocunque  enim  accedit  Dominus,  ut  est  fons  omnis  sanctitatis,  praesentiae  suae  odore  omnia  sanctificat.  Atque  hac  loquutione  docemur,  non  modo  reverenter  Deum  excipere  ubicunque  se  ostendit,  sed  etiam  nos  ad  sanctitatem  comparare,  simul  ac  nobis  appropinquat:  quemadmodum  etiam  populo  mandatum  fuit,  quum  lex  promulganda  esset  in  monte  Sinai.  Et  illa  est  generalis  doctrina:  Sancti  estote,  quia  ego  sanctus,  qui  in  medio  vestri  habito.  19.  M  habemus  firmiorem  propheticum  sermonem^  cui  benefacitis  attendentes,  tanquam  lucernae  apparenti  in  caliginoso  loco^  donec  illticeat  dies,  et  lucifer  oriatur  in  cordibus  vestris:  20.  hoc  primum  cognito  quod  omnis  prophetia  scripturae  privatae  interpretationis  non  est  21.  Neque  enim  voluntate  hominis  allata  est  quondam  prophetia:  sed  a  spiritu  sancta  impulsi,  loquuti  sunt  sancti  Dei  homines.  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci